Een reis door de geschiedenis en wetenschap van het eten van cannabis
Inhoudsopgave
Weet je nog die keer dat je een hash brownie at en het niets deed? Je dacht tenminste dat het niets deed. Jij en je vrienden wachtten en wachtten. Ongeduldig geworden, besloten jullie allemaal om te roken of, erger nog, nog een brownie te nemen. Een paar uur vooruitspoelen en je was ofwel bezig met een extra grote kaaspizza of probeerde een nieuwe wereldreligie uit te vinden.
De rest? Nou, de rest is geschiedenis…
Ik bedoel de geschiedenis, want dit verhaal is zo oud als de wereld. Marihuana wordt al sinds de steentijd door alle eeuwen heen en in alle culturen gegeten. In het boek 'Pot in Pans: A History of Eating Cannabis' beweert auteur Robyn Griggs Lawrence dat de vroege mens "de wietplant moeilijk kon negeren... druipend van de hars... de verse groene bladeren, bitterzoete bloemen en nootachtige zaden... Toen ze eraan likten, ontdekten ze het bedwelmende vermogen van de plant."
Geschiedenis van het eten van cannabis
Je kunt je dus voorstellen dat mensen uit de tijd van de holbewoners tot het oude Perzië en verder, ervaringen delen die vergelijkbaar zijn met die van jou. De raadselachtige en gerenommeerde botanicus Richard Schultes bestudeerde de geest- en lichaamsveranderende planten zoals ayahuasca en ebéna, bij de Yanomami-bevolking van de Amazone bekend als 'het sperma van de zon'. Ik ook niet. Schultes beweerde dat het innemen van cannabisplanten ertoe leidde dat de vroege mens religie uitvond.
Hadden ze toen maar extra grote kaaspizza's.
Dus waarom is het eten van cannabis zo onvoorspelbaar? Waarom duurt het zo lang voordat het werkt? Als het eindelijk zover is, waarom komt het dan zo hard aan dat je zin hebt om nieuwe religies uit te vinden? Welnu, het antwoord ligt in de manier waarop cannabis door ons lichaam wordt opgenomen en afgebroken. Lees verder om meer te weten te komen over het eten van cannabis en hoe je dit veilig kunt doen.
Roken
Na de gewoontes van onze voorouders, die in grotten woonden, geven de meeste mensen in de moderne wereld de voorkeur aan het roken van wiet. Het staat buiten kijf hoe effectief roken kan zijn, maar waarom werkt het zo goed?
Het antwoord ligt in iets dat biologische beschikbaarheid wordt genoemd, wat de hoeveelheid actief ingrediënt is die beschikbaar is voor het lichaam nadat het is ingenomen. Stel je voor dat ons lichaam een hindernisbaan is. De finishlijn zijn de hersenen, boordevol cannabinoïde-receptoren. Onze concurrent? THC.
Als we wiet roken, neemt THC in feite een kortere weg naar de finishlijn
Onze longen zitten vol met bloedvaten die verantwoordelijk zijn voor de zuurstofuitwisseling. Daar komt THC rechtstreeks in de bloedbaan terecht, wordt teruggepompt naar het hart en vervolgens door het lichaam getransporteerd. Roken omzeilt veel obstakels, maar de verspilling van wiet is aanzienlijk: tot wel de helft gaat verloren aan 'zijstroomrook'.
De uiteindelijke biologische beschikbaarheid van geïnhaleerde cannabis is ongeveer 35%. Klinkt vrij laag, toch? Laten we eens kijken hoe het zit met eten.
Het eten
Vergeleken met de populariteit van wiet roken, staat het eten ervan op een verre tweede plaats. Waarom? Nou, het moet van tevoren bereid worden, het duurt lang voordat het werkt en het heeft een minder betrouwbaar effect dan roken. Waarom? Nou, de chemische eigenschappen van THC en andere cannabinoïden zorgen ervoor dat het alle obstakels op weg naar de finish overwint. Laten we ze eens bekijken.
Obstakel 1 – Decarboxylering
Ten eerste moeten THC en andere cannabinoïden, om de gewenste effecten te bereiken, een reactie ondergaan die decarboxylering wordt genoemd. Dit activeert de cannabinoïden, maar dit moet gebeuren bij een hoge temperatuur, zoals bakken, roken en vapen. Het eten van een handvol rauwe kruiden is waarschijnlijk niet meer dan een taaie, onaangename ervaring. Bovendien is het zonde van goede wiet, omdat de essentiële stap van decarboxylering wordt overgeslagen. Je zult dus de THC uit de plant moeten halen en deze vervolgens moeten verhitten.
Obstakel 2 – Extractie uit de plant
Heb je je ooit afgevraagd waarom cakes, brownies en oliën zulke populaire manieren zijn om wiet te eten? THC en andere cannabinoïden zijn lipofiel, wat betekent dat ze goed oplossen in vet. Daarom wordt THC onttrokken wanneer cannabis wordt verhit in boter of olie, omdat het in het vet oplost. Dit is een perfecte basis voor je baksels.
Obstakel 3 – Opname in het lichaam
Je weet waarschijnlijk al dat lichamen voor ongeveer 60% uit water bestaan. Slecht nieuws voor THC, dat goed oplost in vetten maar niet in water. Om in de (meestal waterige) bloedbaan te komen, moet THC de cellen passeren die de bekleding van onze darmen en bloedvaten vormen, die, je raadt het al, ook grotendeels uit water bestaan.
Obstakel 4 – Darmenzymen
Terwijl THC en andere cannabinoïden zich in de darmen bevinden en proberen over te steken, worden ze blootgesteld aan een reeks enzymen en metabolische processen die ze afbreken en deactiveren.
Obstakel 5 – De lever
Oké. Cool! THC is in de bloedbaan terechtgekomen. Vanaf nu gaat het goed, toch? Fout. Het bloed uit de darmen wordt niet rechtstreeks naar het hart gepompt zoals het bloed uit de longen. In plaats daarvan stroomt het via de poortader naar de lever. Dit geeft de lever de kans om schadelijke stoffen te verwijderen voordat ze de rest van het lichaam bereiken. Na dit punt is er nog maar 10-20% van de oorspronkelijke THC-dosis over.
De finishlijn
Opluchting. Eenmaal veilig voorbij de lever bereikt THC het hart en kan het door het lichaam worden gepompt om de cannabinoïde-receptoren in de hersenen te bereiken. Het heeft geen persoonlijke records neergezet, het duurt 2-3 uur om het maximale niveau te bereiken. Slechts 3-9% van de THC is zover gekomen, dus waarom voel je je zo high? Welnu, men denkt dat dit te danken is aan een beetje hulp van onze oude vriend, de lever.
De lever is niet per se slecht voor wie op zoek is naar een high. Deze zet THC om in 11-OH-THC, waarvan sommige onderzoekers beweren dat het veel psychoactiever is. Bij passage door de lever ontstaat er meer 11-OH-THC dan bij roken. Bovendien wordt gedacht dat 11-OH-THC sneller in de hersenen terechtkomt dan THC en hogere concentraties bereikt. Ons lichaam bestaat voor 60% uit water, terwijl onze hersenen voor 60% uit vet bestaan. Dit betekent dat THC en 11-OH-THC gemakkelijk oplossen en zich door de hersenen verspreiden.
Dit alles zou kunnen verklaren waarom het eten van cannabis je echt de ruimte/het stenen tijdperk instuurt. Uw keuze.
Het laatste woord: veilig cannabis eten
Eetwaren, zoals cannabisbrownies, staan bekend om hun onvoorspelbaarheid. Nu je weet welke hindernissen THC moet nemen om je hersenen te bereiken, begrijp je waarom. Dit zijn de beste manieren om er veilig van te genieten:
Begin laag en ga langzaam
Eetbare vormen van cannabis kunnen veel sterker zijn dan je denkt. Je kunt altijd meer toevoegen, maar je kunt het nooit meer weghalen als het eenmaal in je systeem zit.
Gebruik eetwaren van gerenommeerde bedrijven met doseringsinformatie
Als cannabis- en THC-bevattende producten legaal zijn waar u woont, raden we u aan ze te kopen bij een gerenommeerd, erkend bedrijf met goede recensies en nauwkeurige doseringsinformatie op de verpakking.
Wees geduldig
Edibles hebben normaal gesproken wat tijd nodig om in te werken. Rook niet meer wiet of eet geen andere edible voordat de eerste is aangeslagen