Przewodnik po ScrOG: jak prowadzić konopie metodą Screen of Green

ScrOG to skrót od screen of green. Rozciągasz poziomo siatkę nad roślinami i wplatasz pod nią rosnące pędy, aż cała korona znajdzie się na jednej wysokości, blisko lampy. Każdy punkt kwiatowy dostaje wtedy mniej więcej tyle samo światła, zamiast jednej wysokiej koli, która zacienia resztę. Płacisz za to pracą: przez kilka tygodni sprawdzasz i wplatasz rośliny prawie codziennie. Nie polecamy ScrOG początkującym i nie jest to metoda dla autoflowerów.

W tym poradniku piszemy, co daje ScrOG, jakie rośliny się do niego nadają, jak montujemy siatki, kiedy wplatać pędy, kiedy przełączyć na 12/12 i jakie błędy widzimy najczęściej. Przy ogólnych faktach podajemy źródło. Tam, gdzie opisujemy własną praktykę, mówimy o tym wprost.

Czy ScrOG jest dla Ciebie?

ScrOG i low-stress training nie są dla początkujących. Jeśli to jedna z Twoich pierwszych upraw, trzymaj roślinę w prostej formie, a do siatki wróć później. Nasz poradnik o low-stress training to dobry następny krok, gdy masz już za sobą jedną czy dwie uprawy. ScrOG nie wybacza drobnych błędów: spóźnione przełączenie światła, złamana gałąź albo wilgotna, gęsta korona mogą kosztować dużą część zbioru.

Autoflowery się nie nadają. Rosną według własnego zegara, więc nie utrzymasz ich w fazie wegetatywnej, dopóki siatka się nie wypełni, a my ich też nie topujemy. ScrOG prowadzimy wyłącznie na nasionach feminizowanych i regularnych fotoperiodycznych.

Nagrodą jest płaska korona. Światło dociera do wielu punktów kwiatowych z mniej więcej tej samej odległości, powietrze przepływa górą, a niewielka liczba roślin może wypełnić całą siatkę. Jeśli tego chcesz i masz ochotę poświęcać roślinom kilka minut dziennie, czytaj dalej.

Jakie rośliny sprawdzają się najlepiej

Z naszego doświadczenia hybrydy i sativy dobrze się sprawdzają w ScrOG, a my wolimy odmiany z przewagą sativy. Łatwo się wyciągają, a ich długie, giętkie gałęzie łatwiej prowadzić pod siatką. W fazie wzrostu potrzebują też więcej czasu niż rośliny o przewadze indiki, więc zaplanuj dłuższy czas, zanim siatka się wypełni. Nie podajemy liczby tygodni, bo zależy ona od rośliny, doniczki, lampy i tego, jak mocno toppujesz.

Indiki i odmiany z przewagą indiki są bardziej krzaczaste i niższe. Można ich użyć, ale spodziewaj się gęstszej korony, która wymaga częstszego usuwania liści i większej uwagi na przepływ powietrza.

Ile roślin? Pod jedną siatką zawsze dajemy jak najmniej roślin. Roślina potrzebuje miejsca, żeby pokazać, na co ją stać, a jedna dobrze poprowadzona roślina z zapasem przestrzeni zwykle daje więcej niż kilka stłoczonych. Więcej roślin to też więcej gałęzi do wplatania i więcej miejsc, w których chowa się wilgoć.

Odmiany AMS, które pasują do ScrOG

Do siatki potrzebujesz wysokich roślin fotoperiodycznych, z przewagą sativy albo hybryd, więc te cztery feminizowane odmiany z naszego sklepu to dobre miejsce na start. Dane pochodzą ze stron produktów.

• 
  Happy Haze Feminized: 75% sativa, do 150 cm w uprawie indoor, czas kwitnienia od 10 do 16 tygodni.
• 
  Kali Jack Feminized: 90% sativa, do 160 cm w uprawie indoor, czas kwitnienia od 8 do 12 tygodni.
• 
  Blue Dream XTRM Feminized: 80% sativa, do 120 cm w uprawie indoor, czas kwitnienia od 8 do 12 tygodni.
• 
  Chocolope Feminized: 90% sativa, do 150 cm w uprawie indoor.

Wysokie rośliny wypełniają siatkę mniejszą liczbą łodyg, ale mocno się wyciągają, więc potrzebują wczesnego przełączenia na 12/12 (zasadę 75% wyjaśniamy niżej) i czystego dołu.

Montaż siatek

Wieszamy dwie lub trzy siatki, od 30 do 50 cm nad doniczkami. Górne siatki mają oczka 5 na 5 cm, a najniższa jest drobniejsza. Między siatkami zostawiamy od 6 do 12 cm. Kwadraty 5 na 5 cm są wystarczająco duże, żeby przeciągnąć przez nie pęd, i wystarczająco małe, żeby każda gałąź miała swoje własne oczko.

Ramę zbuduj z drewna albo rury PVC, odrobinę mniejszą od przestrzeni uprawowej, a siatkę napnij mocno. Obwisła siatka mija się z celem. Jeśli nie jesteś pewien rozmiaru, wybierz raczej odrobinę większy niż mniejszy, bo za duża siatka jest mniej uciążliwa niż ciasna.

Do montażu należą też światło i powietrze. W fazie wzrostu dajemy 18 godzin światła i 6 godzin ciemności, a w kwitnieniu 12/12. Na początku trzymaj lampy wysoko, zwłaszcza przy sadzonkach, i daj korzeniom czas na rozwój. Czasem dodajemy tu stymulator korzeni. Gdy rośliny mają około 20 do 25 cm, obniż lampy, ale nie tak nisko, żeby przypalić wierzchołki. Powietrze trzymamy w ruchu, a w pomieszczeniu utrzymujemy lekkie podciśnienie dzięki wlotowi i wyciągowi, żeby zapach zostawał w środku.

Odstęp między najniższą siatką a doniczkami ma znaczenie. Powietrze musi tamtędy przepływać, a strefa powinna być możliwie wolna od liści i przede wszystkim czysta.

Wplatanie w fazie wzrostu

W miarę wzrostu roślin wsuwaj pędy pod siatkę raz za razem i prowadź każdy do własnego oczka. Gałęzie konopi nie pną się jak pnącza, więc każdy pęd trzeba ułożyć ręką. Rób to delikatnie. Jeśli gałąź stawia opór, zostaw ją na następny dzień i spróbuj ponownie.

Nasza zasada przełączenia: gdy siatka jest zapełniona w około 75%, przełącz światło na 12/12. Rośliny będą się wyciągać także po zmianie, więc ostatnia ćwiartka siatki wypełni się sama. Błędem jest czekanie na siatkę, która wygląda na całkiem pełną, bo gdy rośliny się wyciągną, szczyty będą stłoczone jeden na drugim. To zachowanie jest opisane w literaturze: kwitnienie konopi fotoperiodycznych zwykle uruchamia się przez obniżenie do 12 godzin światła i 12 godzin ciemności (Plants, 2023), a rośliny często mocno rosną przez pierwszy do drugiego tygodnia po zmianie, co określa się jako wyciągnięcie przed kwitnieniem (przegląd uprawy konopi). To, jak bardzo Twoja roślina się wyciągnie, zależy od genetyki.

Wplataj dalej po przełączeniu, aż zaczną się tworzyć kwiaty. Jeśli jeden pęd ucieka daleko ponad resztę, przyszczypnij go.

Zginanie i połamane gałęzie

Gałęzie zginamy i układamy pod koniec dnia, gdy są bardziej elastyczne i rzadziej pękają. Jeśli gałąź jednak pęknie, owiń ją taśmą, o ile złamanie jest czyste i niezbyt poważne. W przeciwnym razie utnij ją czysto. Nie zostawiaj wiszącej gałęzi, bo zgnije.

Przestań poprawiać, gdy pojawią się kwiaty

Gdy tylko tworzą się kwiaty, przestań cokolwiek poprawiać. Zginanie gałęzi z kwiatami obija szczyty, a uszkodzona tkanka kwiatowa to miejsce, w którym może zacząć się zgnilizna. Utah State University Extension wymienia ochronę pąków kwiatowych przed urazami jako podstawowy krok przeciw zgniliźnie pąków w konopiach włóknistych (USU Extension).

Oczyszczanie dołu

Usuń liście pod siatką. Dolną część obcinamy do gołej łodygi krótko przed przełączeniem na 12/12 albo mniej więcej w tym czasie. Pędy na dole i tak nigdy nie sięgną światła, a liście i małe gałązki w tej strefie zatrzymują wilgoć i blokują powietrze. Dzięki temu strefa pod siatką pozostaje otwarta i czysta.

Wilgotność i zgnilizna pąków

Pełna korona ScrOG jest gęsta, a w gęstym kwiecie zwykle zaczyna się zgnilizna pąków (szara pleśń, Botrytis cinerea). Utah State University opisuje ten schemat w konopiach włóknistych: grzyba sprzyjają chłód, wysoka wilgotność i wilgoć na roślinie, a długotrwała wilgotność w szklarni w czasie tworzenia pąków jest ryzykiem. USU zaleca utrzymywanie wilgotności w szklarni poniżej 50% i zaznacza, że infekcji nie da się wyleczyć, więc liczy się profilaktyka (USU Extension).

W badaniu z 2025 roku w Frontiers in Plant Science porównano niską wilgotność w koronie (37 do 58%) z wysoką (78 do 98%) u jednego kultywaru konopi z przewagą CBD. Przy wysokiej wilgotności kwitnienie opóźniło się o około trzy tygodnie, a poziom kannabinoidów spadł (Corredor-Perilla et al., 2025). To był jeden kultywar, a badanie nie dotyczyło zgnilizny pąków, więc potwierdza ogólną tezę i nic bardziej szczegółowego.

Tak robimy my. Celujemy w około 50% wilgotności na początku kwitnienia, około 30% w zaawansowanym kwitnieniu i około 20% na jego końcu. Wartości 30% i 20% to nasze własne doświadczenie. Są niższe niż w większości opublikowanych zaleceń i nie znaleźliśmy uniwersyteckiego źródła, które rekomendowałoby 30% czy 20%. Żadna z tych liczb nie jest dokładna: rzeczywista wartość waha się o kilka punktów w obie strony, a swoje robi też pogoda, bo deszczowa aura podnosi wilgotność w pomieszczeniu. Temperatura również zmienia wpływ wilgotności na roślinę, więc traktuj nasze wartości jako punkt wyjścia do porównania z własnym pomieszczeniem i własnymi roślinami, i obserwuj rośliny. Niezależnie od przyjętego celu, higrometr w strefie korony, wentylator przeciągający powietrze przez siatkę i czysty dół znaczą więcej niż jakakolwiek pojedyncza liczba.

Regularnie sprawdzaj pąki pod kątem zgnilizny. USU radzi natychmiast usuwać zainfekowane rośliny, żeby ograniczyć rozprzestrzenianie zarodników, a potem zdezynfekować narzędzia i przestrzeń.

Błędy, które widzimy najczęściej

• Zbyt późne przełączenie na 12/12. To główny błąd. Siatka całkiem pełna już przed przełączeniem nie zostawia miejsca na wyciągnięcie.
• Łamanie pędów i gałęzi przy wplataniu, zwykle przez używanie siły albo pracę na suchych, sztywnych roślinach.
• Zgnilizna pąków w górnej części gęstej korony, często po tym, jak wilgotność była zbyt wysoka.
• Zbyt wiele roślin pod jedną siatką.
• Poprawianie gałęzi po utworzeniu się kwiatów.

ScrOG w połączeniu z innymi technikami treningu

Z naszego doświadczenia ScrOG dobrze współgra z toppingiem, low-stress training, main-liningiem i supercroppingiem. Wczesny topping daje więcej pędów do rozłożenia na siatce. Low-stress training pomaga wygiąć boczne gałęzie na zewnątrz, zanim dotrą do siatki. Main-lining buduje symetryczny układ łodyg, który dobrze pasuje do siatki. Supercropping, czyli miętoszenie i uginanie łodygi, aż zmięknie, ale się nie złamie, należy wykonać w fazie wzrostu i długo zanim roślina dotrze do siatki.

Na koniec

ScrOG to cierpliwy sposób uprawy. Zacznij od jak najmniejszej liczby roślin, daj im miejsce, wypełnij około trzech czwartych siatki przed przełączeniem, wplataj do czasu pojawienia się kwiatów, a potem zostaw rośliny w spokoju i pilnuj wilgotności. Jeśli dopiero zaczynasz, zrób najpierw jedną czy dwie uprawy na prostych roślinach, a dopiero potem spróbuj toppingu i low-stress training.