De groene evolutie van Griekenland: een reis door de cannabiswetten

Griekenland, een land met een lange geschiedenis van cannabisproductie, was vóór de drooglegging een gerenommeerde exporteur van hoogwaardige hasj in heel Europa. In sommige gebieden wordt nog steeds marihuana verbouwd, hoewel de drugswetgeving van het land zelfs naar Europese maatstaven streng wordt geacht.

Het juridische landschap van cannabisgebruik, -bezit en -teelt. Wat betreft consumptie en bezit, onderging de Griekse drugswet in 2013 een belangrijke wijziging, met een soepeler beleid ten opzichte van gebruikers. Volgens de huidige regelgeving kunnen personen die wiet voor persoonlijk gebruik consumeren of bezitten, volgens de rechtspraak van de rechtbank, een gevangenisstraf van maximaal vijf maanden krijgen. De wet maakt bij het voorschrijven van straffen geen onderscheid tussen marihuana en andere illegale drugs.

De gevangenisstraf kan echter onder specifieke omstandigheden worden opgeschort of kwijtgescholden, bijvoorbeeld als bewezen is dat het incident eenmalig is en herhaling onwaarschijnlijk is. Het incident wordt bovendien niet in het strafblad van de betrokkene opgenomen, mits er binnen vijf jaar geen vergelijkbaar delict is gepleegd.

Aan de andere kant leidt de verkoop of "handel" van marihuana of andere drugs tot een gevangenisstraf van minimaal acht jaar, plus een boete van € 50,000 tot € 500,000, die onder bepaalde omstandigheden kan oplopen tot € 1,000,000. Als iemand betrapt wordt op het kweken van wiet, is dit volgens de wet net zo ernstig als verkoop en handel. Voor persoonlijk gebruik moet bewijs worden geleverd; anders blijven de straffen gelijk.

In 1987 zette Griekenland belangrijke stappen om zich aan te passen aan internationale drugsverdragen en voerde het een cruciaal stuk drugswetgeving in, dat onderscheid maakte tussen verslaafden en niet-verslaafden. Het pleitte voor een mildere aanpak en behandeling in plaats van straf voor verslaafden. De wet was echter streng voor incidentele, niet-verslaafde gebruikers en voorzag in een maximale gevangenisstraf van vijf jaar voor het bezit van zelfs kleine hoeveelheden.

Deze wetgeving onderging verschillende herzieningen, waarbij de boetes voor gebruikers meestal werden verlaagd. Met name het amendement uit 2009, het laatste vóór het amendement uit 2013, stelde de limiet voor persoonlijk bezit vast op 0.5 gram. Bij het amendement uit 2013 werd deze limiet echter opgeheven, waardoor de beslissing of het bedrag persoonlijk gebruik vormde, aan het oordeel van de rechtbank werd overgelaten.

In 1999 verminderde een wijziging van de wetgeving uit 1987 de straffen voor personen die werden betrapt op het verhandelen van kleine hoeveelheden drugs, vooral als kon worden vastgesteld dat het primaire doel persoonlijk gebruik was. Onder deze omstandigheden zou een minimumstraf van slechts zes maanden kunnen worden opgelegd, die zou kunnen worden vervangen door een voorwaardelijke straf of een behandelingsbevel. In de praktijk is het echter een uitdaging om te beweren dat verkopen uitsluitend voor persoonlijk gebruik bedoeld zijn, en dat lange straffen gebruikelijk zijn, zelfs voor kleine bedragen.

Ondanks de strenge wetten heeft Griekenland een roemruchte geschiedenis als producent van cannabis van superieure kwaliteit, vooral in de zuidelijke regio die bekend staat als de Peloponnesos. De Kalamata landras sativa, met lange, compacte toppen, een citroen-dennenaroma en een uitzonderlijk krachtig ‘trippy’ effect, wordt qua structuur, aroma en impact vaak vergeleken met Afrikaanse landras sativa’s.

Cannabis in Griekenland heeft een gedocumenteerde medicinale geschiedenis die ongeveer 2,500 jaar teruggaat. Momenteel bestaat er echter geen enkele wetgeving voor medicinale marihuana in Griekenland. In februari 2016 werd gemeld dat twintig leden van de Griekse regeringscoalitie SYRIZA een wetsvoorstel indienden dat pleitte voor volledige legalisering van medicinale en farmaceutische marihuana. Het wetsvoorstel bleek echter alleen gericht te zijn op de legalisering van wiet met een laag THC-gehalte, wat beter industriële hennep genoemd zou kunnen worden.

De situatie rond industriële hennep in Griekenland weerspiegelt ook de regressieve houding ten opzichte van cannabis. In 2000 klaagde de Europese Commissie dat Griekenland zijn anticannabiswetgeving gebruikte om de legale verkoop van hennepproducten te blokkeren. Het lijkt er echter op dat Griekenland langzaam zijn aanpak verandert. Het eerste "Cannabisfestival" van het land in mei 2015 en de verklaring van de premier waarin hij de legalisering van marihuana steunde, zijn positieve tekenen.

In 2022 vertoonde de discussie over cannabis in Griekenland tekenen van vooruitgang. De Griekse overheid hield zich steeds meer bezig met de potentiële voordelen van een gereguleerde cannabissector, met name in de context van de economische problemen van het land. Ze startten een reeks gesprekken over een mogelijke uitbreiding van het bestaande medicinale cannabisprogramma van het land naar recreatief gebruik door volwassenen. Dit zou een potentieel winstgevende nieuwe sector kunnen openen en cannabisgebruik verder destigmatiseren.

Concluderend kan gesteld worden dat de complexe en genuanceerde relatie van Griekenland met marihuana zich blijft ontwikkelen. Hoewel het land traditioneel een harde lijn hanteert, zijn er bemoedigende tekenen van vooruitgang. Het valt nog te bezien hoe het publiek, de overheid en de bredere internationale gemeenschap op deze verschuivingen zullen reageren. Eén ding is echter duidelijk: naarmate de wereldwijde houding ten opzichte van marihuana zich blijft ontwikkelen, zal ook het Griekse standpunt evolueren. De toekomst biedt veelbelovende mogelijkheden voor het Griekse marihuanalandschap, naarmate de discussies voortduren en het land zijn weg voorwaarts vindt.

Veelgestelde vragen over cannabis in Griekenland