Marihuana: medisch, industrieel en juridisch perspectief

Cannabis, ook wel marihuana genoemd, is al eeuwenlang onderwerp van belangstelling, debat en controverse. Deze veelzijdige plant heeft een rol gespeeld in de geneeskunde, religie, recreatie en industrie. De complexe geschiedenis en de diverse toepassingen hebben echter wereldwijd geleid tot een breed scala aan meningen en regelgeving. In dit artikel onderzoeken we precies wat marihuana is, de chemische samenstelling ervan, de effecten op lichaam en geest, en de medicinale en recreatieve toepassingen.

Wat is marihuana?

Marihuana is een kruidachtige plant die behoort tot de Cannabaceae-familie. De meest voorkomende cannabissoorten zijn: Cannabis sativa, Cannabis indicaen cannabis-ruderalisDe plant produceert chemische verbindingen die bekend staan ​​als cannabinoïden, waarvan tetrahydrocannabinol (THC) de bekendste is. Deze verbinding is verantwoordelijk voor de psychoactieve effecten van marihuana. Een andere belangrijke verbinding is cannabidiol. (CBD), die geen psychoactieve effecten teweegbrengt, maar wel verschillende medicinale effecten heeft.

De wietplant wordt al miljoenen jaren door mensen gebruikt vanwege zijn medicinale, industriële en recreatieve eigenschappen. Historische toepassingen van de wietplant van miljoenen jaren geleden omvatten onder meer voeding via de bladeren en zaden, het gebruik van de stengels voor het maken van touwen en de zaden voor de productie van etherische oliën. Aan de andere kant is het meest relevante gebruik tegenwoordig de productie van psychoactieve drugs, die door de maatschappij voor verschillende doeleinden worden gebruikt, of het nu medicinaal of recreatief is. "De psychoactieve eigenschappen van marihuana zijn grotendeels toe te schrijven aan de aanwezigheid van delta-9-tetrahydrocannabinol. (THC), de belangrijkste cannabinoïde die het bewustzijn verandert.

Volgens gegevens van de VN gebruikte in 2014 ongeveer 3% van de volwassen wereldbevolking marihuana. Volgens schattingen van de VN zouden tussen de 127 en 233 miljoen mensen deze stof hebben gebruikt, met een gemiddelde van ongeveer 182 miljoen gebruikers. Ondanks de illegale status op veel plaatsen, is marihuanagebruik in bepaalde landen wijdverbreid. Zo had in de Verenigde Staten in 2016 51% van de bevolking ooit marihuana gebruikt, waarvan 12% in het afgelopen jaar en 7.3% in de afgelopen maand.

Het gebruik van marihuana kent een lange geschiedenis die teruggaat tot het derde millennium v.Chr. Het werd in de 16e eeuw door de Spanjaarden in de Nieuwe Wereld geïntroduceerd. Vanaf de tweede helft van de 20e eeuw werden het gebruik, bezit en de verkoop van marihuana en producten die de psychoactieve component ervan, de cannabinoïde, bevatten, echter in de meeste landen wereldwijd als illegaal beschouwd. Sindsdien hebben veel landen hun controle op de distributie van deze stof aangescherpt. Ondanks de illegaliteit is medicinale marihuana in sommige Europese landen toegestaan, evenals in Paraguay, Ecuador, Canada, Australië en verschillende staten in de Verenigde Staten.

Geschiedenis van marihuana:

Marihuana vindt zijn oorsprong in Centraal- en Zuid-Azië. Archeologisch bewijs suggereert dat het inhaleren van wietrook teruggaat tot het derde millennium v.Chr., zoals blijkt uit verkoolde zaden die gevonden zijn in een ritueel vuurkorfje op een oude begraafplaats in het huidige Roemenië. Daarnaast zijn er verslagen van cannabisgebruik door oude hindoeïstische en sikh Nihang-beschavingen in India en Nepal, al millennia lang. Dit kruid stond bekend als ganjika in het Sanskriet en ganja in moderne Indiase talen. Marihuana wordt ook in verband gebracht met soma, een stof die genoemd wordt in de oude Indiase Veda's.

De Assyriërs waren ook bekend met marihuana en de psychoactieve effecten ervan en gebruikten een stof genaamd qunubu tijdens religieuze ceremonies. De introductie van cannabis in de Arische samenleving wordt toegeschreven aan de Scythen en de Thraciërs/Daciërs, wier sjamanen, bekend als kapnobatai (wat "zij die op rook/wolken lopen" betekent), bloemen van de plant verbrandden om trance op te wekken.

In 2003 werd in het noordwesten van de Oeigoerse Autonome Regio in Xinjiang, China, een leren mand vol fragmenten van wietbladeren en -zaden ontdekt naast een gemummificeerde sjamaan, die ongeveer 2500 tot 2800 jaar oud was. Deze archeologische vondst benadrukt de aanwezigheid en het eeuwenoude gebruik van cannabis in verschillende culturen en regio's wereldwijd.

Marihuana heeft een lange geschiedenis in religieuze rituelen in verschillende delen van de wereld. Archeologen hebben hennepzaden ontdekt in Pazyryk, wat wijst op oude ceremoniële gebruiken, zoals het gebruik door Scythische volkeren tussen de 5e en 2e eeuw v.Chr. Deze vondsten bevestigen eerdere historische verslagen van Herodotus over marihuanagebruik in de regio. Daarnaast is de hypothese geopperd dat oude Joodse en christelijke gemeenschappen wiet mogelijk gebruikten als onderdeel van hun religieuze rituelen. Deze speculatie is gebaseerd op de gelijkenis tussen het Hebreeuwse woord qannabbos (wat "cannabis" betekent) en de Hebreeuwse uitdrukking Bosem qené (vertaald als "geurige rietsuiker"). Het is bekend dat moslims, met name in soefi-ordes zoals de Qalandars, al sinds de Mameluk-periode middelen zoals wiet in religieuze contexten gebruiken. Deze voorbeelden benadrukken de aanwezigheid van wiet in de religieuze sfeer door de geschiedenis heen en in verschillende culturele tradities.

Chemische samenstelling:

Cannabis bevat meer dan 100 verschillende cannabinoïden, evenals diverse terpenen en flavonoïden die bijdragen aan de karakteristieke geur en smaak. THC is de belangrijkste psychoactieve stof in wiet en werkt in op cannabinoïdereceptoren in de hersenen, wat leidt tot gevoelens van euforie, spierontspanning en veranderingen in tijd- en ruimtewaarneming. Aan de andere kant, CBD heeft een ontstekingsremmende werking, pijnstillende, angstremmende en antipsychotische eigenschappen, onder andere.

Effecten op lichaam en geest:

De effecten van cannabis op lichaam en geest kunnen variëren, afhankelijk van de soort, dosering, gebruiksmethode en individuele tolerantie. Directe effecten van wietgebruik zijn onder andere euforie, spierontspanning, verhoogde eetlust en een veranderde zintuiglijke waarneming. Het kan echter ook ongewenste bijwerkingen veroorzaken, zoals angst, paranoia, een droge mond en tachycardie. Langdurig en regelmatig wietgebruik kan het geheugen, de cognitie en de longfunctie beïnvloeden.

Medicinale toepassingen:

Cannabis wordt al eeuwenlang gebruikt voor medicinale doeleinden voor de behandeling van diverse aandoeningen, waaronder chronische pijn, ontstekingen, epilepsie, posttraumatische stressstoornis (PTSS), glaucoom en chemotherapiegerelateerde misselijkheid. Cannabinoïden zoals CBD hebben veelbelovende therapeutische eigenschappen aangetoond in talloze wetenschappelijke studies, wat heeft geleid tot de legalisering van medicinale marihuana in veel landen.

Recreatief en cultureel gebruik:

Naast medicinale toepassingen is marihuana door de geschiedenis heen in diverse samenlevingen ook gebruikt voor recreatieve en culturele doeleinden. Van religieuze ceremonies tot sociale bijeenkomsten, cannabis heeft in veel culturen een belangrijke rol gespeeld als vorm van ontspanning, creatieve inspiratie en spirituele verbondenheid. Recreatief gebruik is echter in veel delen van de wereld ook onderhevig geweest aan stigmatisering en verboden.

Bereiding en consumptiemethoden:

De termen cannabis en marihuana verwijzen doorgaans naar de gedroogde bloemen, onderste bladeren en stengels van vrouwelijke planten. Dit is de meest voorkomende vorm van consumptie, met een THC-gehalte variërend van 3% tot 22%. Wietsoorten die gebruikt worden voor de productie van industriële hennep bevatten daarentegen minder dan 1% THC en worden daarom niet geschikt geacht voor recreatief gebruik.

De delen van de plant die de grootste hoeveelheden THC bevatten, zijn de bloemen en vruchten, evenals de bladeren bij de bloemen. Mannelijke bladeren hebben een lager THC-gehalte dan vrouwelijke planten en zijn daarom minder gewild. Bovendien kunnen zowel de centrale als de zijstengels worden gebruikt voor olieproductie.

Marihuana wordt meestal illegaal getransporteerd in de vorm van gedroogde bladeren en bloemen van de wietplant, en soms ook tot tabletten samengeperst.

Er zijn verschillende bijproducten, zoals kief, een trichomenrijk poeder dat kan worden verkregen door bladeren en bloemen van de plant te zeven. Kief wordt in poedervorm geconsumeerd of samengeperst om hasjkoeken te maken.

Hasj:

hasjRosin hasj is daarentegen een geconcentreerde hars die wordt geproduceerd uit de bloemen van de vrouwelijke plant. Het is doorgaans krachtiger dan marihuana en varieert in kleur, van zwart tot goud, afhankelijk van de zuiverheid. Rosin hasj is een zeer zuiver en hoogwaardig product dat wordt verkregen zonder oplosmiddelen, door hitte en druk toe te passen op wietbloemen.

De zuidelijke en oostelijke Middellandse Zeegebieden, evenals Zuidwest-Azië, zijn de belangrijkste regio's waar hasj wordt geproduceerd. Het kan ook worden verkregen met behulp van extractiemethoden zoals "pollinators", waarbij een machine wordt gebruikt die lijkt op een droger. Gedroogde en ingevroren cannabisbladeren worden in een fijn poeder geplaatst dat tot acht keer meer THC bevat dan de oorspronkelijke hoeveelheid.

Hasjolie:

Vloeibare cannabis, of hash olieKan worden verkregen uit marihuana of -hars en is gericht op het extraheren van psychoactieve stoffen zoals THC. Dit proces wordt uitgevoerd in een container met een oplosmiddel zoals ethanol, methanol of aceton, en wordt geroerd totdat de substantie volledig is geëxtraheerd. Vervolgens wordt het oplosmiddel verdampt om de gewenste olie te verkrijgen, die een donkerbruine of donkergroene kleur heeft en een dikke consistentie die lijkt op pasta.

Essentiële olie van cannabis wordt geproduceerd door stoomdestillatie van vers gesneden cannabisplanten. Deze olie heeft een heldere, subtiel gele kleur en bevat geen THC, maar wel de karakteristieke geur van cannabis.

Marihuanazaden:

Cannabis sativa, Cannabis indica zijn een belangrijke bron van omega 3 en hun olie is lichtgeel van kleur. De zaden bevatten een grote hoeveelheid olie, variërend van 29% tot 34%, waardoor marihuanazaadolie een hoogwaardige voedingsstof is. Hun nadeel is echter dat ze een ranzige smaak kunnen krijgen als ze niet op een koele, donkere plaats worden bewaard.

Olie kan worden gewonnen uit hennepzaden, die ongeveer 30% olie bevatten. Extractie kan worden uitgevoerd met oplosmiddelen zoals ethylalcohol of ethanol, bij voorkeur in koude processen om de kwaliteit te behouden. Andere oplosmiddelen zoals butaan, isopropylalcohol of hexaan kunnen ook worden gebruikt voor oliewinning.