Marihuanakweekgids: Hoofdstukken 10-15

Hoofdstuk 10: Temperatuur, vochtigheid en ventilatie

Het kweken van potente cannabisplanten vereist het beheersen van de kunst van het combineren van deze onlosmakelijk met elkaar verbonden factoren: temperatuur, luchtvochtigheid en ventilatie. Sommige wietkwekers negeren echter de laatste twee en richten zich alleen op de eerste. In dit artikel gaan we elk van deze factoren bespreken.

Temperatuur

Cannabisplanten zijn over het algemeen kieskeurig wat betreft de optimale temperatuur voor de groei in een kamer. Afhankelijk van de cannabissoort die je plant, ligt de optimale temperatuur in bijna elke fase van de levenscyclus van de cannabisplant tussen de 20°C en 30°C overdag.

's Nachts doen de koelere temperaturen van bijvoorbeeld 20°C of iets lager wonderen.

Maar je vraagt ​​je misschien af: "Waarom is de temperatuur zo belangrijk voor deze planten?" Nou, koude temperaturen vertragen de groei van cannabisplanten. Als ze extreem laag groeien, kunnen de planten net zo goed verwelken. Hoge temperaturen daarentegen kunnen de potentie en de topvorming beïnvloeden, vooral in de bloeifase. De wortels kunnen ook rotten door de verhoogde waterverdamping in de grond. De nadruk ligt hier vooral op het zo optimaal mogelijk houden van de temperaturen. Overdag moeten ze relatief hoger zijn en 's nachts lager. Wanneer je deze twee afwisselt, kan de kleur van de bladeren en toppen veranderen.

Vochtigheid

Vochtigheid is een primaire factor in de latere uitkomst van de wietopbrengst. Als je je soorten binnen kweekt, speelt de luchtvochtigheid buiten een belangrijke rol in hoe de luchtvochtigheid binnenshuis is. In de vier fasen van de levenscyclus van de cannabisplant kan het niet misstaan ​​om te stellen dat luchtvochtigheid een belangrijke rol speelt. Nu verschillende soorten verschillende specificaties en eisen hebben, is het de moeite waard om je te verdiepen in specifieke kwesties. Laten we ze hieronder bekijken.

Controle van de luchtvochtigheid

Ten eerste is het belangrijk om te vermelden dat een extreem hoge luchtvochtigheid (boven 60%) ongewenste plantengroei en ongediertegroei met zich meebrengt, zoals meeldauw en schimmel. Ze belemmeren ook de juiste opname van koolstofdioxide, wat op de lange termijn de fotosynthese in grotere mate beïnvloedt. De juiste manier om dit proces te starten is door een hygrometer/hygrostaat te gebruiken. De optimale waarden liggen tussen de 40 en 45%. Wanneer de luchtvochtigheid onder deze waarden zakt, kunnen de planten een lagere transpiratie krijgen. Het doel van een hygrometer is om de luchtvochtigheid te meten. Bij problemen kan de kweker een luchtbevochtiger gebruiken. Een luchtbevochtiger helpt de luchtvochtigheid te normaliseren wanneer deze te hoog of te laag is.

Ventilatie

Ventilatie en luchtvochtigheid zijn handig in de cannabiscontext. Zo helpt het verhogen van de luchtstroom waar de planten worden geplant, de luchtvochtigheid te verlagen. Omgekeerd helpt het verminderen van de luchtstroom juist de luchtvochtigheid te verhogen. Ventilatie is een van de beste technieken om te gebruiken bij ziekteverwekkers. Cannabisplanten hebben, net als veel andere planten, elke keer weer frisse lucht nodig. In elke fase hebben deze planten optimale luchtverversing nodig. In de meeste gevallen hebben cannabisplanten die buiten worden gekweekt, zelden kunstmatige luchtcirculatie nodig, omdat lucht en wind vrij kunnen circuleren. Het is een onmiskenbaar feit dat ventilatie helpt bij het beheersen van geurtjes in cannabistenten en -kassen.

Binnenventilatie

Je hebt ongetwijfeld bepaalde dingen nodig, als je al goed geventileerde cannabisplanten wilt. Denk hierbij aan ducttape, een inlaatventilator en een afzuigventilator. Een inlaatventilator werkt fantastisch om ervoor te zorgen dat de lucht binnen een minuut en twee wordt ververst. Je moet er in ieder geval voor zorgen dat deze ventilator onderin de tent wordt geplaatst en op een open plek met frisse lucht wordt aangesloten. De belangrijkste functie van ducttape is ervoor te zorgen dat het kanalensysteem op zijn plaats blijft om ongelukken te voorkomen bij het garanderen van een efficiënte luchtstroom in en uit de kweektent of kas. Een afzuigventilator helpt bij het afvoeren van vervuilde lucht. Het zorgt er ook voor dat de planten geen last krijgen van windverbranding door overtollige lucht die door de inlaatventilator wordt doorgelaten.

Samengevat

We moeten vermelden dat temperatuur, vochtigheid en ventilatie niet alleen een fantastische rol spelen bij het kweken van cannabis, maar dat al deze factoren uiteindelijk ook de algehele potentie van de toppen na de oogst bepalen. Dat gezegd hebbende, is het cruciaal om ervoor te zorgen dat je de planten de optimale doseringen geeft die hierboven in deze gids staan. Zo ben je verzekerd van planten die vrij zijn van schimmel en overmatige uitdroging, wat zich op de lange termijn vertaalt in zeer krachtige opbrengsten.

Hoofdstuk 11: Voedingsstoffen die nodig zijn voor elke levensfase

Cannabisplanten hebben voedingsstoffen nodig

Net als mensen hebben wietplanten specifieke voedingsstoffen nodig voor een gezond en vruchtbaar leven. Verschillende voedingsstoffen helpen de plant bij het uitvoeren van specifieke taken, zoals de groei van wortels of toppen. Wanneer je meststof koopt, zie je op de verpakking de NPK-verhouding. Dit zijn de macronutriënten die staan ​​voor stikstof, fosfor en kalium. Deze zijn essentieel voor het leven van elke wietplant, zodat ze kunnen floreren. De meeste organische aarde voorziet in de micronutriënten die je planten nodig hebben.

NPK-voedingsstoffen

Stikstof Is vooral belangrijk tijdens de vegetatieve fase van het leven van de plant, omdat het grotendeels verantwoordelijk is voor de ontwikkeling van de plant. Het helpt bij de productie van chlorofyl en zonder chlorofyl kan de plant geen voedsel uit zonlicht produceren.

Fosfor is een mobiele voedingsstof in alle planten, inclusief marihuana; het is echt een primaire voedingsstof voor de plant. Het helpt bij celdeling, het transport van aminozuren door de plant, de groei van nieuw weefsel en de algehele gezondheid en energie.

Kalium heeft, net als de andere twee, verschillende functies. Het helpt het immuunsysteem van de plant te versterken, is nodig voor fotosynthese (de manier waarop planten voedsel uit zonlicht produceren) en helpt bij osmoregulatie. Osmoregulatie is hoe de plant het water in zijn cellen reguleert.

Elke levensfase heeft andere voedingsstoffen nodig

Marihuanaplanten hebben in elke levensfase een verschillende hoeveelheid van elk van deze voedingsstoffen nodig. Zeer jonge, net ontkiemde marihuanazaailingen hebben geen extra voedingsstoffen nodig. Te vroeg bemesten kan voedingsverbranding veroorzaken, omdat ze zo kwetsbaar zijn. Je kunt beginnen met het geven van een lage dosering bemesting wanneer er 3-4 sets echte bladeren (exclusief de zaadlobben) zijn gegroeid. Een goede NPK-verhouding voor beginners is 11-40-13.

Je kunt beginnen met wat extra meststof zodra er 6-7 blaadjes zijn ontwikkeld. Wanneer je plant zich volledig in de vegetatieve fase bevindt, heeft hij voldoende stikstof nodig. Een NPK-verhouding van 19-5-20 levert voldoende van de juiste voedingsstoffen om de robuuste groei in deze periode te ondersteunen.

Wanneer je wietplant de bloeifase ingaat, heeft hij weer een andere verhouding meststof nodig. Nu hebben je planten hun steunstructuur gebouwd. Er vindt minder blad- en stengelproductie plaats en er zijn stikstofvoorraden opgebouwd, waardoor er minder stikstof hoeft te worden toegevoegd. De fosfor moet worden verhoogd om de toppenproductie te ondersteunen, samen met kalium. Een NPK-verhouding van 15:6:30 voorziet je plant van de juiste hoeveelheid voedingsstoffen.

Tijdens de late bloeiperiode van de cannabisplant kun je de NPK-verhouding aanpassen naar 0-27-27 om de topproductie te ondersteunen. Spoel je planten 10-14 dagen voor de oogst met een paar liter zuiver water met een pH van 6.0 tot 6.8.

Elke fase van de wietplant heeft specifieke voedingsstoffen nodig om te groeien en een optimale gezondheid te bevorderen. Als je niet zeker weet hoe je de juiste verhoudingen moet bereiken, koop dan meststoffen met verschillende verhoudingen voor elke fase van je wietplant.

Hoofdstuk 12: Meeldauw, plagen en ziekten

Niets is erger dan te zien dat je prachtige, gezonde planten, waar je zo goed voor hebt gezorgd, besmet raken met meeldauw, ongedierte of ziektes. Besmettingen, infecties en ziekteverwekkers kunnen je oogst snel ruïneren, omdat ze vaak onopgemerkt blijven voordat het te laat is. Het kan zelfs hermafrodiete aandoeningen veroorzaken bij je vrouwelijke planten als ze gestrest zijn door een aanval. Of je nu binnen of buiten kweekt, cannabisplanten zijn vatbaar voor al deze dingen. Ongedierte binnenshuis kan echter snel meer schade aanrichten, omdat er geen roofdieren of natuurlijke krachten zijn die ze kunnen verstoren. Daarom is het belangrijk om ongedierte zo snel mogelijk aan te pakken als je binnen kweekt. Laten we eens kijken naar enkele veelvoorkomende meeldauwsoorten, ongedierte en ziektes die marihuana aantasten.

Witte echte meeldauw

Witte meeldauw, ook wel witte schimmel of Oidium genoemd, is een parasitaire schimmel (wat betekent dat hij zich aan andere organismen hecht en daar voedingsstoffen van opneemt). Deze meeldauw komt uit de familie van de erysiphales en tast de bovengrondse delen van de plant aan.

Helaas verspreiden deze meeldauwsporen zich vrij gemakkelijk via ventilatiesystemen, de wind, uw huisdieren en zelfs uzelf! De sporen blijven inactief totdat de omgevingsfactoren perfect zijn voor groei.

Zodra ze zich op hun gastheerblad vestigen, zullen ze worteltjes vormen. Warme temperaturen en een hoge luchtvochtigheid zijn ideaal voor de sporen om zich aan je plant te hechten en eruit te lekken. Overbevolking van je cannabisplanten kan de ontwikkeling van deze meeldauw ook bevorderen. Wanneer de bladeren van de ene plant de bladeren van een andere plant raken, is de kans groot dat de schimmel zich snel en gemakkelijk verspreidt. Dit maakt het des te moeilijker om er vanaf te komen. Jonge planten lopen een groter risico, omdat de schimmel hen als eerste aantast.

Zowel binnen- als buitenplanten lopen risico op witte schimmel. Het is gemakkelijk te herkennen. De eerste tekenen ervan, voordat het poeder zich begint te vormen, zijn kleine bultjes op de bovenkant van de geïnfecteerde bladeren. Nadat het zich op de bladeren heeft ontwikkeld, verspreidt het zich naar binnen, richting de stengels en vervolgens naar je wiettoppen. Geïnfecteerde toppen zullen vochtig ruiken. Het zal de hars op je toppen vernietigen en ze volledig onbruikbaar maken en niet meer geschikt om te roken. Geloof me, je wilt deze schimmelsporen echt niet inademen! In de tweede fase worden je wietbladeren geel en drogen ze uiteindelijk uit. Je moet echte meeldauw aanpakken en bestrijden voordat het de fotosynthese van je plant vertraagt ​​en je oogst verpest.

Gelukkig is het voor ons allemaal niet alleen gemakkelijk te voorkomen, maar ook te behandelen. Natuurlijk is het raadzaam om de nodige maatregelen te nemen en te voorkomen dat het uw planten aantast, in plaats van het te moeten behandelen. Geef uw planten voldoende ruimte om te groeien en te rijpen wanneer u ze voor het eerst opplant of naar hun definitieve plek verplant. Laat de planten niet tegen elkaar aan groeien. U verkleint de kans op deze meeldauw al door alleen al deze maatregelen te nemen.

Het is ook belangrijk om je planten water te geven op een moment dat ze daarna minstens 5 uur licht krijgen. UVC-verlichting is een goede optie als je binnen kweekt; het voorkomt dat meeldauwsporen je geliefde planten aanvallen.

Het afknippen van waaierbladeren die weinig direct zonlicht krijgen, kan voorkomen dat meeldauw je plant aantast, omdat het een optimale plek wegneemt waar de plant kan landen en worteltjes kan laten groeien. Het extra voordeel hiervan is dat je plant meer energie kan steken in de andere bladeren en de groeiende toppen, in plaats van bladeren te onderhouden die geen zonlicht krijgen.

Als je er op tijd bij bent, kun je van echte meeldauw afkomen. Het enige wat je echt nodig hebt, zijn een paar dingen die je waarschijnlijk al in huis hebt. Je hebt 2 of 3 eetlepels appelazijn met 5% azijnzuur en 5 liter water nodig. Meng dit en spuit het op je planten. Je kunt dit zelfs doen voordat je daadwerkelijk een meeldauwprobleem hebt, om het te voorkomen. Pas op dat je niet te veel azijn gebruikt, want het kan je planten verbranden. Als je meeldauwprobleem al ver gevorderd is, kan een hogere concentratie appelazijn dan XNUMX% nodig zijn.

Een mengsel van melk en water is een andere makkelijke manier om echte meeldauw te bestrijden. Bespuit je planten wekelijks (wanneer ze een paar uur licht krijgen) met een mengsel van 1 deel melk en 9 delen water. De reden waarom dit vreemde brouwsel werkt tegen meeldauw, is dat de eiwitten in melk reageren op zon en licht en een antisepticum vormen. Je kunt de verhouding melk en water verhogen, maar overdrijf het niet, want dit kan nadelige effecten hebben.

Als u te maken hebt met geïnfecteerde planten en u gooit de bladeren of andere aangetaste snoeiafvalresten weg, doe dit dan in afgesloten plastic zakken. De sporen kunnen namelijk gemakkelijk ontsnappen en op andere planten terechtkomen.

Hoewel echte meeldauw in eerste instantie misschien een groot en vies probleem lijkt, is het goedkoop en makkelijk te verhelpen. Houd je planten in de gaten en zorg ervoor dat je het opmerkt voordat het zich verspreidt!

Spintmijten

Spintmijten kunnen je cannabisplanten flink beschadigen. Ze zijn een veelvoorkomende plaag, vooral als ze in aarde groeien. Laten we deze beestjes wat beter leren kennen, zodat je hopelijk kunt voorkomen dat ze ooit verschijnen. Spintmijten zijn een ramp, verpakt in een klein pakketje (ze zijn slechts 1/50e inch groot) met acht pootjes. Ze worden niet echt als insect beschouwd, maar als spinachtigen, net als spinnen, en ze zijn verwant aan teken en mijten. Hun ovale lichaam kan rood en bruin of geel en groen zijn. Hun kleur is afhankelijk van de soort spintmijt. De tweestippelige spintmijt heeft uiteraard twee donkere vlekken op zijn rug. Zijn lichaam is licht doorzichtig. Ze danken de naam "spintmijt" aan het web dat ze op je planten spinnen. Spintmijten sluipen ongemerkt naar je toe totdat je plotseling duizenden je plant ziet verslinden. Deze verschijning is ook geen tovertruc.

Hun "magische" truc is de levenscyclus die hen in staat stelt zich met een konijnensnelheid voort te planten om snel planten te bevolken en te domineren. In slechts 3 dagen komen de eitjes van de spintmijt uit. Slechts 5 dagen later zijn ze al geslachtsrijp en planten ze zich razendsnel voort. Miljoenen eitjes worden binnen een maand gelegd en deze cyclus gaat door en verergert, tenzij je ingrijpt om de controle over te nemen. Vrouwtjes leggen hun eitjes aan de onderkant van bladeren. Wanneer de eitjes uitkomen, worden het larven. Deze larven hebben ronde lichamen en hebben op dat moment slechts 3 paar poten. Na een paar dagen voeden vinden ze een goede plek om te vervellen tot het eerste nimfenstadium. In dit stadium van hun leven zeggen ze nee tegen een rijbewijs, maar vieren ze dat met een vierde paar poten. Na nog een paar dagen voeden gaan ze vervellen tot de tweede nimf. Ten slotte, na opnieuw te hebben gevoed en te hebben gerust, vervellen ze tot het volwassen stadium. Na dit stadium kunnen ze nog 2 tot 4 weken leven.

Vanwege hun levenscyclus is het gemakkelijk te geloven dat je alle volwassen spintmijten hebt gedood en je plaag hebt opgelost. De onvolwassen spintmijten voeden zich echter mogelijk nog steeds met je cannabisplant in afwachting van hun volgende levensfase. De levensbron van de spintmijt die hem ertoe aanzet je cannabisplant aan te vallen, is chlorofyl. Dat is de stof die planten nodig hebben voor fotosynthese. Spintmijten gebruiken hun scherpe, slanke monddelen om de buitenste laag van je plant te doorboren. Wanneer al deze mijten een blad aanvallen, veroorzaakt dit een plaatselijke instorting van het mesofylweefsel. Slechts enkele uren daarna zullen er op het blad of het aangetaste gebied chlorotische vlekken ontstaan, wat leidt tot productiviteitsverlies. Hoewel spintmijten in elke kweekopstelling voorkomen, komen ze het meest voor in de grond vanwege het dode organische materiaal. Je beste opstelling tegen spintmijten is een hydrocultuur systeemOm een ​​spintplaag succesvol uit te roeien, moet je het probleem vroeg opmerken. Ze kunnen in het begin moeilijk te zien zijn omdat ze zo klein zijn en pas als je planten bedekt zijn met webben, merk je wat er aan de hand is. Inspecteer regelmatig de bladeren, vooral aan de onderkant van het blad. Wanneer ze kolonies beginnen te vormen, zie je fijne "spinnenwebben" tussen je kostbare bladeren.

Zoek naar kleine vlekjes, soms geel of wit, op de bladeren; dit zijn de bijtsporen van de mijt. Als de plaag ernstig is, zal de hele plant er ziek en verkleurd uitzien. Het loont de moeite om alle nodige voorzorgsmaatregelen te nemen om spintmijten volledig te vermijden. Als je nieuwe planten in je kweekruimte wilt zetten, zet ze dan minstens twee weken in quarantaine. Controleer ze regelmatig, een handmicroscoop is hierbij handig. Houd je kweekruimte schoon en laat nooit oude bladeren rondslingeren. Nogmaals, houd het schoon! Het is goed om frisse lucht te laten circuleren, maar als de lucht van buiten komt, is het raadzaam om een ​​filter te gebruiken om insecten buiten te houden.

De kamertemperatuur speelt ook een rol. Mijten houden van vrij warm, dus houd je kamer koel. Organische compostmulch levert nuttige mijten op die spintmijten eten. Lieveheersbeestjes eten ook spintmijten. Je kunt ze kopen als je al een plaag hebt, maar ze zijn nutteloos als preventiemiddel. Er zijn enkele behandelmethoden beschikbaar als je deze mijten moet bestrijden. Een leuke manier om te doen is om die zuignappen van de plant te zuigen. Doe de gebruikte stofzuigerzak in de vriezer om ze te doden en gooi hem vervolgens weg met het vuilnis.

Je kunt ook een mengsel van water en ontsmettingsalcohol op de planten spuiten. Gebruik minstens 40% water in het mengsel. Een mengsel van 1 eetlepel bleekmiddel op XNUMX liter water, gespoten op de aangetaste plekken, werkt ook. Gebruik een van deze methoden een paar dagen en schakel over op een andere methode als je een ernstige plaag hebt gehad. Zelfs als je denkt dat je ze allemaal hebt gedood, doe het dan nog een paar keer om de net uitgekomen exemplaren te doden. Spintmijten zijn een nachtmerrie, maar als je de nodige voorzorgsmaatregelen neemt en regelmatig controleert, kun je je planten redden en genieten van de oogst waar je zo hard voor hebt gewerkt.

Wortelbladluizen

Wortelluizen zijn als een terugkerende dief in de nacht die continu het leven en de kracht van je cannabisplant steelt. Omdat ze de wortels aanvallen, vreten ze zich onbewust aan je geliefde plant. In eerste instantie zie je misschien wat tekenen zoals groeiachterstand en slappe, gele bladeren. Dit kan je doen denken aan een voedingstekort, maar je zult wat dieper moeten graven om de werkelijke oorzaak van het probleem te vinden. Wanneer de wortelluizen aan je wietwortels hebben geknaagd, is de plant vatbaar voor schimmelinfecties en dode plekken.

Je zult je planten goed moeten inspecteren om te zien of wortelluis je probleem is. Deze kleine beestjes zijn slechts ongeveer 1 mm klein; je hebt dus mogelijk een juweliersloep of vergrootglas nodig om ze te zien. Ze komen in verschillende kleuren voor, afhankelijk van wat ze eten of hoe oud ze zijn. Hun kleuren kunnen variëren van geel, rood, groen en soms zwart tot bruin. Als je moeite hebt om te bepalen of het beestje dat je ziet een wortelluis is, zoek dan naar een witte, wasachtige substantie op de wortels van je plant die de bladluizen afscheiden. Dit is een duidelijk teken dat ze je plant hebben besmet.

Wortelbladluizen hebben peervormige lichamen en een "staartpijp" aan het uiteinde van hun achterlijf. In een latere levenscyclus kunnen ze worden aangezien voor varenrouwmuggen. Deze aanpasbare insecten kunnen verschillende levenscycli hebben. Tijdens het groeiseizoen planten ze zich ongeslachtelijk voort. In de winter leggen de vrouwtjes van de wortelbladluizen hun eitjes in de grond. Tijdens de warme maanden hecht het vrouwtje de eitjes aan bladeren en stengels, waar de jongen op de grond vallen en zich in de wortel boren. Zodra een plaag ernstig genoeg wordt, kruipen de nachtdieven hoger in de stengel en blijven ze je plant stelen. Zodra ze een plant hebben gedood, ontwikkelen ze vleugels om een ​​nieuwe plant te vinden om aan te vallen.

Een andere tip om te ontdekken of je cannabisplanten buiten worden aangevallen door wortelluis, is als je veel mieren in de buurt ziet. Mieren en bladluizen hebben een soort 'quid pro quo'-relatie. Mieren begeleiden bladluizen tussen planten en beschermen ze tegen vijanden. In ruil daarvoor scheiden de bladluizen een suikerachtige substantie af waar de mieren zich graag mee voeden.

Wortelbladluizen komen vaker voor dan niet uit commerciële grond. Koop daarom alleen schone grond! Kwekers praten erover, dus vraag voordat u grond koopt of er geruchten gaan dat een bepaald merk bladluizen bevat.

Als je wortelluis al niet meer kunt voorkomen en ze je gewas al aanvreten, kun je proberen ze met deze methoden te doden. Nuttige nematoden kunnen zeer goed werken om wortelluis te bestrijden. Je koopt in feite microscopisch kleine, niet-gesegmenteerde rondwormen die veel plagen zoals bladluizen doden.

Nematoden zijn verkrijgbaar bij veel tuincentra. Nematoden zijn een biologische en natuurlijke manier om wortelluis binnen een paar dagen te doden en ze zijn onschadelijk voor mens, dier en plant. Vul een plantenspuit met water en voeg de juiste hoeveelheid nematoden toe, zoals aangegeven op de verpakking. Besproei de grond rond je cannabisplant met water en spuit het mengsel op de grond rond de plant die besmet is met wortelluis. De nematoden dringen binnen 24 tot 72 uur in de grond en doden de plaag. Dit geeft je maandenlang bescherming.

Pyrethrum is een ander geweldig natuurlijk insecticide; het wordt gemaakt van chrysanten. Het is giftig voor wortelluis en andere schadelijke insecten in de tuin. Het is echter veilig te gebruiken in de buurt van mensen en huisdieren. Je hoeft het insecticide alleen maar op de grond rond de aangetaste plant te spuiten. Geef de plant water zodat het pyrethrum in de grond trekt. Binnen een paar uur zullen de insecten beginnen te sterven. Wacht 12 uur voordat je de plant weer water geeft. Je kunt je planten elke 2 of 3 weken met pyrethrum bespuiten.

Een plaag met wortelluis is verschrikkelijk. Ze voorkomen is de beste manier om ze te bestrijden. Zorg voor een nette en opgeruimde kweekruimte en wees voorzichtig met commerciële grond.

Gezelschapsplanten als natuurlijk bestrijdingsmiddel

Vaak horen we over de gevaren van het innemen van pesticiden en chemicaliën. Het idee om marihuana te roken, te juicen, te bakken of te vapen met giftige stoffen zou dus ook alarmbellen moeten doen rinkelen. Veel chemicaliën die op marihuanaplanten worden gebruikt, zijn namelijk alleen bedoeld voor gazons en andere planten die niet bedoeld zijn om te worden ingenomen. Omdat marihuana meestal wordt geïnhaleerd in plaats van gegeten, komen de giftige chemicaliën directer in de longen en de bloedbaan terecht. Daarom moet je altijd goed nadenken over wat je op je plant smeert.

Gezelschapsplanten zijn een natuurlijke en economische manier om de kwaliteit verhogen van je cannabisgewas en minimaliseer de schade door ongedierte. Het komt er in principe op neer dat je nuttige planten dicht bij elkaar plant, maar niet zo dicht dat ze concurreren om wortelruimte en andere hulpbronnen. Sommige planten geven chemicaliën en sterke geuren af ​​die ongedierte afschrikken of nuttige vijanden aantrekken. Andere gezelschapsplanten kunnen essentiële voedingsstoffen aan de grond toevoegen die je wietplanten de voedingsstoffen geven die ze nodig hebben.

Let op voor degenen onder jullie met minder cannabisvriendelijke buren: gezelschapsplanten kunnen ook simpelweg grote, bossige planten rond je kostbare gewas planten om het te camoufleren voor buren die ook als ongedierte worden beschouwd. Zin om een ​​heerlijke pasta te koken tijdens het kweken? Begin dan met basilicum, want dit heerlijke kruid is een fantastische gezelschapsplant voor cannabis. De sterke geur weert ongedierte zoals kevers, vliegen, bladluizen en trips af. Er wordt ook gesuggereerd dat basilicum de olieproductie verhoogt en de smaak verbetert van planten die het in de buurt plant. Een ander kruid dat gunstig is voor marihuana is dille; het is bewezen effectief in het afstoten van spintmijten. Koriander bestrijdt ook spintmijten, net als aardappelkevers en bladluizen. Andere kruiden zoals oregano en marjolein zijn niet alleen een aanwinst voor je gewas, maar ook voor dat zoete pastagerecht. Ze kunnen zelfs dicht bij je cannabisplant worden geplant, omdat ze niet concurreren om wortelruimte. Ze trekken nuttige insecten aan en staan ​​erom bekend de opbrengst van planten in de buurt te verhogen.

Niet alleen je neus en smaakpapillen worden verwend, maar ook je ogen. De prachtige chrysant bevat pyrethrine, een natuurlijk insecticide dat verschillende schadelijke insecten en aaltjes kan doden. Goudsbloem is een geweldige aanwinst omdat het een sterk ruikende chemische stof in de grond afgeeft. Planten in de buurt nemen de chemische stof op die insecten, zoals witte vliegen, kunnen proeven. Andere bloemen, zoals vingerhoedskruid en toorts, trekken Dicyphus Hesperus-insecten aan die spintmijten, bladluizen en witte vliegen eten.

Zelfs als deze gezelschapsplanten niet per se alle insecten afstoten, kunnen ze als bonus de ongedierte ertoe verleiden om zich tegoed te doen aan de gezelschapsplant in plaats van aan je cannabis. Dus, als je chemicaliën wilt vermijden, overweeg dan om een ​​gezelschapsplant voor je cannabis te kiezen. Deze plant zal het waarderen om een ​​gezelschapsplant naast zich te hebben die de strijd met insecten aangaat.

Wortelrot

Wortelrot is een plantenziekte die vaak wordt veroorzaakt door een schimmelachtig organisme genaamd Pythium. Hoewel het het vaakst voorkomt in hydrocultuursystemen, kan het ook planten in aarde of andere kweekmedia aantasten. Dezelfde symptomen van wortelrot die worden veroorzaakt door overbewatering van je cannabisplant, zijn ook te vinden bij wortelrot veroorzaakt door Pythium. Het lijkt erop dat je plant verschillende soorten voedingstekorten in de bladeren heeft. In zekere zin komt dit doordat de wortels de voedingsstoffen die de plant nodig heeft niet goed kunnen opnemen, ook al zijn die voedingsstoffen in feite overvloedig aanwezig.

De plant zal er vergroeid uitzien. De bladeren worden geel, verwelken en sterven langzaam af. Een van de meest herkenbare tekenen van wortelrot zijn bijzonder slijmerige bruine wortels in plaats van de gebruikelijke gezonde en stevige witte of gebroken witte wortels. Maar bovenal zal het belangrijkste teken de onmiskenbare stank zijn die u tegemoet komt wanneer u uw planten komt controleren. Pythium valt gestreste planten als eerste aan en dringt de plant binnen via beschadigd plantenweefsel. Wortels met insectenbeschadigingen kunnen ook een ingangspunt vormen voor de ziekteverwekkers, via de vraatwonden. Pythium tast meestal eerst de wortelpunten aan en werkt zich vervolgens omhoog in het wortelstelsel.

Omdat wortelrot in hydrocultuursystemen het meest voorkomt, bespreken we hoe we het daar kunnen voorkomen. Desinfecteer al je kweekapparatuur grondig voordat je elke keer met een nieuwe kweek begint. Houd je omgeving schoon en vrij van dode bladeren, wortels of ander vuil om de groei van bacteriën te voorkomen. Steriliseer apparatuur die tussen tanks wordt gedeeld, zoals pH-meters. Gebruik gefilterd water, of laat, als je bronwater of onbehandeld water gebruikt, het controleren op microben. Ververs het water in je pot regelmatig om te voorkomen dat stilstaand oud water overmatige bacteriën produceert. Probeer dit ongeveer één keer per week te doen; wacht er niet langer dan twee weken mee. De overvloed aan voedingsstoffen in het verse water houdt je planten gelukkig. Het water moet een stabiele pH hebben tussen 2 en 5.5.

De temperatuur van je reservoir moet rond de 65 tot 70 graden Celsius liggen. Houd er rekening mee dat dompelpompen de watertemperatuur verhogen. Dek je reservoir af om te voorkomen dat er licht in komt. Vermijd ook het verplanten van aarde naar een hydrocultuursysteem. Grond tussen de wortels kan een broedplaats zijn voor ziekteverwekkers, dus begin na de ontkieming met een substraat zonder aarde.

Volg deze regels en je hebt kans dat je wortelrot niet hoeft te bestrijden. Als je al wortelrot hebt, moet ik je helaas vertellen dat het in veel gevallen fataal is en dat je een nieuwe batch moet starten. Als je echter net hebt gemerkt dat je wortels een lichte vorm van wortelrot hebben, introduceer dan fungiciden die speciaal zijn ontwikkeld voor de behandeling van Pythium. Er zijn nog een aantal andere, omstreden methoden die je kunnen helpen als je in een wortelrot-sleur zit. Sommige kwekers hebben succes gehad met waterstofperoxide, anderen zeggen dat het slechts een tijdelijke oplossing is en geven de voorkeur aan andere, in de winkel verkrijgbare wortelbehandelingen. Als je de waterstofperoxidebehandeling wilt proberen, haal je plant dan uit het systeem en knip de beschadigde wortels af. Week de wortels herhaaldelijk in een pot met een sterke waterstofperoxideoplossing totdat de zieke delen zijn losgekomen. Je moet je apparatuur steriliseren voordat je je planten terugzet.

Je potten, slangen, reservoirs en al het andere moeten worden gesteriliseerd met bleekmiddel of een sterke peroxideoplossing en goed worden afgespoeld. Voeg, wanneer je klaar bent om de planten terug te plaatsen, een anti-Pythium en verse voedingsstoffen toe aan je reservoir. Houd de temperatuur laag en houd de plant de komende week in de gaten om te zien of er nieuwe, mooie witte en stevige wortels ontstaan. Als je cannabisplanten niet herstellen, is het tijd om afscheid te nemen en van je fouten te leren. Verwijder alle aangetaste planten; composteer ze niet, want de Pythium-microben blijven in de wortels van de geïnfecteerde planten leven.

Steriliseer de apparatuur grondig, gooi al het besmette water weg en kijk niet meer om! Begin opnieuw, je kunt het, de volgende batch is het meer dan waard.

Hoofdstuk 13: Hydrocultuur kweken

Hydrocultuur kan intimiderend lijken voor de beginnende kweker; als een laboratorium in een wetenschapper of iets uit een sciencefictionfilm. De voordelen van hydrocultuur moeten echter in overweging worden genomen bij het nemen van de beslissing over hoe je je planten gaat kweken.

Wat is hydrocultuur?

Het woord "hydrocultuur" komt van de Griekse woorden 'hydro', wat water betekent, en 'ponos', wat arbeid betekent. Het is een systeem waarbij planten worden gekweekt in een voedingsoplossing bestaande uit water en meststof. Ik bedoel niet dat je je plant in een bloemenvaas zet en verwacht dat het een hydrocultuurplant is; het is iets ingewikkelder dan dat. Het kan met of zonder kunstmatige groeimedia zoals perliet, grind, steenwol, zand of lavasteen voor mechanische ondersteuning.

Wanneer je je wietplant precies geeft wat hij nodig heeft, wanneer hij het nodig heeft en in de juiste hoeveelheid, zal hij onvermijdelijk fantastisch groeien. Aarde maakt dit een lastigere taak, omdat het een ecosysteem op zichzelf is. Het moet bacteriën, de verscheidenheid aan voedingsstoffen en de pH-waarde veranderen. Hydrocultuur maakt het gemakkelijker om al die dingen onder controle te houden. Je moet je uiterste best doen bij het kweken in hydrocultuur, want dan ben je er zelf verantwoordelijk voor dat je planten alle voedingsstoffen krijgen die ze nodig hebben.

Voordelen van hydrocultuur

Een van de belangrijkste verschillen is dat wanneer planten in een hydrocultuursysteem worden gekweekt, in tegenstelling tot in aarde, de voedingsstoffen in het water worden gebracht om de wortels van de plant rechtstreeks te voeden. Dit is de reden waarom hydrocultuursystemen gewassen produceren die sneller groeien en een hogere opbrengst opleveren. Sterker nog, een hydrocultuurplant groeit 30%-50% sneller dan een plant die in aarde groeit wanneer ze onder dezelfde omstandigheden worden gekweekt. De wortels van de plant hoeven niet naar voedingsstoffen in de aarde te zoeken. In plaats daarvan kan al die extra energie worden besteed aan de productie van knoppen.

Omdat hydrocultuur geen grond bevat, hebben de planten minder kans op ziekten, plagen en onkruid die in de grond voorkomen. Mocht er toch een probleem optreden, dan kan dit sneller worden verholpen dan bij teelt in grond. Zodra een hydrocultuursysteem is geïnstalleerd en in bedrijf is, kan het worden geautomatiseerd, zodat het minimale onderhoudsinspanning kost.

Nadelen van hydrocultuur

Met zoveel belangrijke voordelen zijn er natuurlijk ook enkele nadelen. Een van de voordelen van hydrocultuur kan ook een nadeel zijn. Omdat je zelf verantwoordelijk bent voor de voedingsstoffen die de planten binnenkrijgen, moet je goed op de hoogte zijn van de juiste voedingsstoffen en de benodigde hoeveelheid om je planten te laten groeien. Hierbij is geen ruimte voor fouten, omdat de wortels de voedingsstoffen die je ze geeft direct opnemen. Een voedingsfout is direct zichtbaar. Niet alleen is de fout zichtbaar, maar problemen kunnen planten ook sneller overvallen, omdat ze vaak allemaal een reservoir delen.

De pH-waarde in hydrocultuursystemen schommelt gemakkelijk, dus je moet daar extra op letten. Een ander nadeel dat kwekers in aarde graag beweren, is dat hydro-gekweekte cannabis minder lekker smaakt dan wanneer het in de natuur wordt gekweekt. Over het algemeen is hydrocultuur misschien niet de makkelijkste manier voor beginners om te kweken; het vereist meer kennis dan kweken in aarde.

Diepwatercultuur

Voor degenen onder u die net beginnen in de wondere wereld van hydrocultuur, is een Deep Water Culture-systeem misschien wel de gemakkelijkste en goedkoopste manier. Het idee is dat u uw planten kweekt in belucht water. Het enige wat u nodig hebt, is een bak, deksel, pomp en netpot. In de bak doet u uw voedingsoplossing; normaal gesproken ongeveer 3 tot 4 liter. Het deksel ondersteunt één plant die in een netpot wordt gezet. De wortels groeien vanuit de netpot in de voedingsoplossing. Plaats een luchtsteen in de bak om het water te laten borrelen en zo het zuurstofgehalte te verhogen. Een luchtsteen is cruciaal voor dit systeem, omdat stilstaand water wortelrot kan veroorzaken en de perfecte broedplaats is voor parasieten. Elke bak moet ook luchtdicht zijn om algengroei te voorkomen.

Eb en vloed/overstroming en afvoer

Een van de populairste hydrocultuursystemen is de Ebb and Flow/Flood and Drain. Voor deze opstelling heb je vloedtafels, pompen om de planten water en voedingsstoffen te geven, reservoirs en een groeimedium zoals steenwol nodig. Bij deze methode worden de wortels van de plant een tijdje in de voedingsoplossing geweekt en vervolgens afgetapt, zodat de wortels in de open lucht blijven staan. Dit proces wordt meerdere keren per dag herhaald. Sommige kwekers gebruiken timers voor hun pompen, zodat de tafels onder water staan ​​en de oplossing vervolgens weer in het reservoir wordt afgevoerd.

Andere kwekers tappen de voedingsoplossing gewoon af, gooien deze weg en voegen er vervolgens verse voedingsoplossing aan toe voor de volgende keer. Het voordeel van dit systeem is dat het water niet lang genoeg stilstaat om parasietenplagen of wortelrot te voorkomen. Hydrocultuursystemen zijn een geweldige manier om je horizon als kweker te verbreden. Je zult versteld staan ​​van je tuin nadat je het verschil hebt gezien tussen kweken in aarde en hydrocultuur. Als je besluit het te proberen, zorg er dan voor dat je financieel in staat bent om de kosten te dekken en dat je vertrouwen hebt in de kennis die je hebt over hydrocultuur.

Hoofdstuk 14: Snoeien, toppen, supercroppen

Snoeien

Er is heel weinig wat wij als kwekers niet doen om de beste oogst te garanderen. Hoewel snoeien klinkt als iets wat onze vingers overkomt als we te lang in het water blijven, is het een zeer goede manier om je opbrengst te verhogen. Snoeien betekent in feite dat je je wietplant manipuleert door hem te knippen, te buigen of vast te binden, om hem op een specifieke manier te laten groeien, wat je meer en betere toppen oplevert.

Binnenshuis snoei je 10 tot 15 dagen voordat je de bloei forceert. Als je buiten kweekt, begin je een paar weken voordat je verwacht dat je plant gaat bloeien met snoeien. Hoge planten kunnen veel voedingsstoffen en energie verspillen aan het leveren van water via een lange stengel. In plaats van dat je plant zoveel energie verspilt aan het laten groeien van een lange, dunne stengel, had hij meer energie kunnen steken in het laten groeien van een dikke top. Begin niet zomaar met het afknippen van bladeren en takken!

Dit soort dingen moeten zorgvuldig worden gepland. Je zult willen snoeien om vertakking te stimuleren, aangezien de uiteinden van de takken de plek zijn waar de grootste toppen groeien. Snoei om te voorkomen dat je hoge en slungelige wietplanten krijgt met behulp van de toppenmethode. Dit verhoogt niet alleen de opbrengst, maar zorgt er ook voor dat je plant minder hoog wordt, waardoor je een sterkere en stevigere steel krijgt.

Topping

De toppenmethode is het afknippen van de bovenste scheut. Laat je plant groeien tot minstens 5 knopen en knip de stengel net boven de tweede echte knoop af. De knoop waar de zaadlobben (de eerste twee jonge blaadjes) aanhechten, telt niet als een echte knoop. Haast je niet om je plant met deze methode te snoeien, want hoe langer je wacht, hoe sneller je plant zich kan herstellen dankzij het grotere fotosyntheseoppervlak. Ik weet dat het contra-effectief lijkt om de top van je plant af te knippen die je graag wilt laten groeien, maar het verdeelt zijn energie om meerdere cola's voor je aan te maken.

Als er nieuwe scheuten ontstaan ​​nadat de hoofdstengel is getopt, kun je ze herhaaldelijk toppen. Dit zal twee nieuwe toppen in vier veranderen, en vervolgens kun je vier toppen in acht toppen veranderen. Zorg ervoor dat er minstens één internodiën met een bladpaar kan ontstaan ​​en knip elke keer net daarboven.

Zodra de hoofdstam is getopt, is het mogelijk om nieuwe scheuten herhaaldelijk te toppen terwijl ze zich vormen. Zodra de zijtakken zich hebben gevormd, is het ook mogelijk om deze te toppen, wat een algehele bossige structuur bevordert. Omdat de vertakking zich dicht bij de top van de plant afspeelt, krijgen de nieuwe toppen al het licht en ontwikkelen ze veel middelgrote toppen.

Het is een slecht idee om je planten te toppen tijdens de bloeifase. Tijdens de bloei verandert de manier waarop een plant groeit volledig en zijn de voedingsbehoeften ook anders dan vóór de bloei. Je plant toppen tijdens de bloei veroorzaakt stress en levert een lagere opbrengst op. De plant zal dan energie moeten steken in herstel in plaats van in het laten groeien van grote, prachtige toppen.

Super bijsnijden

Een andere snoeitechniek om je opbrengst te verhogen is supercropping. In tegenstelling tot toppen, houdt dit in dat er niets van je plant wordt afgesneden. Het houdt in dat je je plant aan wat stress blootstelt om het aantal toppen te verhogen. Dit zal de lagere groei hoger en breder maken, zodat deze gaat bloeien. Deze methode kan niet alleen op bijna alle planten worden toegepast, maar kan ook meerdere keren tijdens het vegetatieve proces worden toegepast. De voedingsstoffen zullen twee keer zo hard werken om hogere opbrengsten te produceren in gebieden die anders niet productief zouden zijn.

Het proces is heel eenvoudig en je hebt geen gereedschap nodig. Je kunt beginnen met supercroppen wanneer je plant zich in de derde week van de vegetatieve fase bevindt. Kies een punt op je plant dicht bij de eerste en derde knoopset. Knijp met je duim en wijsvinger in de stengel, zodat er een hoek van 90 graden ontstaat. De uiteinden zouden omgevouwen moeten zijn. Zorg ervoor dat je de stengel niet afbreekt, maar alleen een knik creëert en hem laat omvallen. Al snel zal de "geknikte" stengel beginnen te genezen, en gelukkig vertraagt ​​dit proces de groei van je plant niet dramatisch. Door het weefsel af te breken, zal de stengel sterker teruggroeien en uiteindelijk grotere en krachtigere opbrengsten opleveren.

Snoei verantwoord. Ga niet te ijverig te werk en snoei niet te snel te veel. Houd er rekening mee dat je je plant extra stress bezorgt en dat hij extra energie moet besteden aan herstel. Het kan hem ook vatbaarder maken voor insecten en schimmels. Zorg er dus voor dat je plant in topconditie is en dat hij nog geen last heeft van ongedierte voordat je begint met snoeien.

Ga nu genieten van het ontluikende bos dankzij uw nieuwe snoeivaardigheden!

Hoofdstuk 15: Oogsten

Het belang van het spoelen van uw plant

Heb je ooit zo hard moeten hoesten na een hijs dat je het gevoel had dat je op de rand van bronchitis stond? Of wat dacht je van een jointje gerold en na een hijsje merkte je dat je een meststofsmaak in je mond had? Dit zou kunnen komen doordat je je planten niet hebt doorgespoeld voor de oogst.

Het spoelen van je wietplant is een soort ontgifting van alle voedingszouten en voedzame chemicaliën die mogelijk in de weefsels van je cannabisplanten zijn opgeslagen. Je plant slaat deze voedingsstoffen op in de bladeren, voor het geval ze een tijdje geen voeding krijgen. Omdat we allemaal goede, liefdevolle plantouders zijn en ze zonder mankeren (als je slim bent tenminste) blijven voeden, hebben ze niet al het opgeslagen voedsel nodig. Dit is waar onze liefdevolle zorg van pas komt, want ze kunnen het niet zonder ons kwijtraken. Het groeimedium van je plant, de aarde, moet gespoeld worden om de overtollige voedingsopbouw te verwijderen, en dan en alleen dan zal je plant de opgeslagen voedingsstoffen gebruiken als ze geen nieuwe voedingsstoffen krijgt. Hoe belangrijk de meststoffen ook zijn, net zo belangrijk is het om ze na een paar maanden - zeg maar - op te ruimen. Het is deze voedingsopbouw die ervoor zorgt dat je rook scherp en vies smaakt.

Nadat je wiet hebt gekocht, kun je door hem aan te steken al zien of hij doorgespoeld is! Als de joint moeilijk aan te steken is en de as donker is, is hij waarschijnlijk niet doorgespoeld. Je as moet witgrijs zijn en inhaleren moet zijn zoals het hoort. Mmmm, zacht en smaakvol.

Wanneer je je plant moet spoelen Je kunt het beste wachten met spoelen tot het begin van de oogstperiode; rond de tijd dat je de plant praktisch al kunt oogsten. Het is een grote fout om te vroeg te beginnen met spoelen, omdat het de groei belemmert omdat de toppen niet de juiste hoeveelheid voedingsstoffen krijgen om zich goed te ontwikkelen. Als de plant niet de juiste hoeveelheid voedingsstoffen krijgt tijdens de meest kritieke delen van de bloeifase, breng je de kwaliteit en potentie in gevaar. Als je te overhaast begint met spoelen en je later realiseert dat je planten nog een paar weken nodig hebben om volledig te rijpen, dan heb je een probleem. Je moet beslissen of je de plant vroeg oogst, doorgaat met spoelen (wat kan leiden tot een voedingstekort) of weer voedingsstoffen gaat gebruiken.

Het volledig doorspoelen duurt twee weken als je het grondig wilt doen, maar als je denkt dat je het niet zo lang hoeft te doen, streef dan naar minstens tien dagen. Laten we eerst eens kijken naar het doorspoelen met aarde als medium. Zet je potten eerst in een afwateringsbakje om het afstromende water op te vangen. Je kunt ze ook in een gootsteen zetten die groot genoeg is als je die hebt. Gebruik vervolgens zuiver water met een pH van 2 tot 10 en geef je planten een paar liter water. Gebruik een stofzuiger om het water uit het afwateringsbakje op te zuigen. Laat je plant niet te lang in het afstromende water staan, want dan kunnen de voedingsstoffen er weer in spoelen en is het hele proces zinloos.

Doorspoelen in een hydrocultuursysteem: Het idee blijft in principe hetzelfde als je een hydrocultuursysteem gebruikt. Haal de stekker van je waterpomp uit het stopcontact en laat al het water weglopen. Nadat je de slangen van de emmer hebt losgemaakt, steriliseer je je systeem. Nu kun je het water terug in het reservoir gieten. Vergeet niet dat je water een pH tussen 5.5 en 6.5 moet hebben. Nu kun je de slangen weer aansluiten en het water 2-3 uur laten circuleren. Herhaal vervolgens het proces van het aftappen van je systeem en het toevoegen van nieuw water. Laat dat water tot de volgende dag in je systeem circuleren. Vervang het water opnieuw voor de derde keer en laat dit de komende 3-10 dagen circuleren. Houd de pH gedurende het hele proces in de gaten.

Als je je planten voor de oogst doorspoelt, zul je me zeker dankbaar zijn; het roken van je schone en heerlijk zelfgekweekte toppen zal zachter zijn dan hete boter... Geniet ervan

Waarom trimmen belangrijk is

De oogsttijd komt snel dichterbij en niemand kan gelukkiger zijn dan de kweker die maandenlang voor zijn groene schatjes heeft gezorgd om toppen van topkwaliteit te produceren. Maar de klus is nog niet geklaard, want er moet nog een horde worden genomen voordat de vruchten kunnen worden geplukt: snoeien. Snoeien is een belangrijk aspect van de oogst, omdat het een grote impact kan hebben op het uiterlijk, de potentie en de rook van de uiteindelijke top. Goed gesnoeide toppen maken kopers enthousiast en verkopen veel sneller, omdat het esthetisch aantrekkelijk is en de schoonheid van de top benadrukt. Slecht gesnoeide toppen geven geen goede eerste indruk en verlagen de algehele kwaliteit van de toppen. Slecht gesnoeide toppen verzwakken de algehele potentie van de bloem, omdat de minder krachtige bladeren zich om de buitenkant van de top wikkelen en het roken ervan scherper aanvoelt. Als je gewoon een paar planten kweekt voor eigen gebruik, snoei dan gerust, of knip niet, naar jouw wens. Als je echter wat toppen aan een lokale cannabisapotheek wilt verkopen, dan zul je ze goed moeten bijknippen, zodat ze eruit zien alsof ze op de bovenste plank thuishoren.

Trimmethoden

Er zijn twee methoden om cannabis te snoeien. De ene kweker zweert bij de ene methode, terwijl een andere je ervan zal overtuigen dat de andere methode beter is. Sommige kwekers snoeien hun wiet vóór het drogen. Dit wordt "nat snoeien" genoemd, omdat de bladeren nog nat zijn tijdens het snoeien. De andere methode staat bekend als "droog snoeien". Hierbij snoei je de bladeren nadat de top al gedroogd is, voordat je de suikerblaadjes eraf knipt. Het hangt allemaal af van je persoonlijke voorkeur, hoewel nat snoeien de meest populaire methode lijkt te zijn.

Voor beide methoden heb je praktisch dezelfde uitrusting nodig: een snoeischaar van goede kwaliteit, een grotere snoeischaar, ontsmettingsalcohol (om de kleverige resten van je schaar te verwijderen), rubberen handschoenen, een schone werkplek en bakjes om de gesnoeide knoppen, ongesnoeide knoppen en suikerblaadjes of 'trimblaadjes' in te bewaren.

Laten we het eerst hebben over nat snoeien. De voordelen van deze methode zijn dat er maar één snoeibeurt nodig is, dus na het drogen kunnen de toppen direct in een pot om te curen. Je kunt dichter bij het snoeien komen, er gaan minder trichomen verloren en sommigen zeggen dat het sneller gaat.

Nat trimmen

Om te beginnen met nat snoeien, knip je de takken van de cannabisplant af met een grote schaar. Je kunt je vers geknipte toppen aan een lijn hangen zodat ze niet geplet worden in de pot naast je werkplek. Verwijder eerst de waaierbladeren vanaf de basis. De waaierbladeren zijn gewone bladeren zonder trichomen. Je kunt deze bladeren bewaren als je biologisch kweekt zonder pesticiden en ze gebruiken voor het persen van sappen.

Nadat de waaierbladeren zijn verwijderd, is het tijd om de kleinere suikerblaadjes met de trichomen te knippen met je kleinere schaar. Doe dit boven een bakplaat of kom om de kleine blaadjes en het overtollige knipsel op te vangen, zodat je ze kunt bewaren voor het maken van edibles, topicals of hasj. Je knipt rondom de top om de cannabisklomp te onthullen. Tijdens deze stap is het belangrijk om goed te letten op hoe je het vormgeeft, want dit bepaalt hoe je eindproduct eruit gaat zien.

Nu je eindproduct zichtbaar is, kun je de top van de steel afknippen en op een rooster laten drogen, of aan de tak laten hangen om te drogen. Je droogruimte moet donker zijn en een beetje luchtcirculatie hebben, bijvoorbeeld van een ventilator. Vermijd directe wind op je toppen. Je kunt een luchtontvochtiger in de ruimte plaatsen voor een aangename sfeer. Houd je oogst elke dag in de gaten. Na ongeveer 5 tot 7 dagen is je oogst droog genoeg om te curen.

Droog trimmen

Droog snoeien heeft een aantal voordelen: het vertraagt ​​het droogproces en de overtollige bladeren beschermen de cannabistop. Droog snoeien begint hetzelfde als nat snoeien, dus je knipt de takken af ​​en verwijdert de waaierbladeren. Vervolgens hang je de takken op in een droogruimte die droog, donker en koel is met een goede luchtcirculatie. Zorg dat er niet te veel takken in deze ruimte staan, want dat kan schimmelvorming veroorzaken. Na 5 tot 7 dagen kun je controleren of ze klaar zijn om verder te snoeien door het steeltje te buigen. Als het steeltje breekt, zijn ze klaar voor de volgende stap. De bladeren zijn gedroogd en hebben een schil om de top gevormd. Begin met het afknippen van de suikerblaadjes boven een bakplaat om de top tot zijn eindproduct te vormen. De trichomen zijn kwetsbaar, dus wees voorzichtig bij elke knip. Deze toppen kunnen nu in een pot worden gedaan om te curen.

Nu heb je een flinke voorraad prachtige nuggets en een voorraad restjes snijafval om te verwerken tot edibles of tincturen. Of je nu kiest voor nat of droog snoeien, het belangrijkste is dat je goed snoeit, zodat je prachtige nuggets er op hun best uitzien.

Voordelen van drogen

Tegen de tijd dat je klaar bent om je toppen te oogsten, heb je al een ongelooflijke reis achter de rug waarin je je planten zo goed mogelijk hebt verzorgd door in al hun behoeften te voorzien en gevaren van plagen en ziekten af ​​te weren. Je hebt ze goed opgevoed, maar je bent er nog niet. Je bent nog een paar stappen verwijderd van het opsteken en de vruchten van je oogst plukken. Het correct drogen van je toppen is cruciaal en moet correct worden gedaan om het maximale uit elke top te halen.

Je krijgt de meest THC-krachtige rook als je cannabis correct droogt en cured. Als je het verkeerd doet, kan de sterkte aanzienlijk afnemen. Het THC-gehalte dat de plant uiteindelijk kan bereiken, wordt bepaald door de genetica, maar correct drogen en curen levert je de hoogst mogelijke genetisch mogelijke THC-gehaltes op.

Hoe drogen de potentie verhoogt

Tijdens het drogen van wiettoppen wordt de THC uit de niet-psychoactieve, ruwe, zure vorm omgezet in de psychoactieve neutrale vorm. Als je dus wiet rookt die nog niet gedroogd is, zal deze niet erg krachtig zijn. Door het drogen wordt minstens 70% van de pas geoogste plant omgezet in waterdamp, naast andere gassen. Nadat de plant te drogen is gehangen, gaat het transport van vloeistoffen door de plant, zij het in een langzamer tempo. De kleine openingen onder de bladeren, de huidmondjes, sluiten zich na de oogst, en het drogen vertraagt ​​omdat er nauwelijks waterdamp ontsnapt. Tijdens het drogen van de plant komen de natuurlijke processen tot een einde.

Hoe je je toppen droogt

Hoewel het verwijderen van bladeren en stengels tijdens de oogst het droogproces versnelt, wordt het vochtgehalte ongelijkmatig. Snel drogende methoden vangen ook chlorofyl, zetmeel en nitraten op in het plantweefsel, wat de verbranding en smaak beïnvloedt. Langzaam drogen van wiet is de beste optie. Op deze manier verdampt het vocht gelijkmatig in de lucht en krijg je gelijkmatig drogende toppen met minimale THC-afbraak. Naarmate de pigmenten afbreken, verbeteren de smaak en het aroma. Langzaam drogen geeft de pigmenten voldoende tijd om af te breken.

Een van de beste manieren om dit proces te laten plaatsvinden, is door hele planten ondersteboven te laten drogen. Zorg ervoor dat de planten elkaar niet raken, dit vergroot de kans op schimmelvorming. De ideale situatie om je planten te drogen is een constante temperatuur van 65-75 graden Celsius. Plaats geen ventilatoren direct op de plant, omdat deze dan ongelijkmatig droogt. De luchtvochtigheid moet tussen de 18% en 24% liggen.

Je droogruimte moet vrij donker zijn, omdat direct zonlicht de THC afbreekt. De droogtijd van je toppen is afhankelijk van de temperatuur, luchtvochtigheid en de dichtheid van de toppen. Na een week zou je moeten kunnen beginnen met het curen van je toppen, maar echt grote en dichte toppen kunnen een paar dagen langer duren. Je kunt zien of je toppen klaar zijn om te curen door erin te knijpen om het vochtgehalte te controleren. De top moet droog zijn, maar niet broos. Controleer ook de steel; buig hem; als hij breekt (niet alleen buigt), is hij klaar om te curen.

Als je voorraad wiet beperkt is en je rookvoorraad opraakt voordat je denkt dat je nieuwe oogst klaar is (of je snakt gewoon naar een monster), dan zijn er een paar dingen die je kunt doen om het proces te versnellen. Het garandeert niet dat je wiet zijn volledige potentieel bereikt, maar ik begrijp je urgentie.

Je kunt proberen je toppen 10 seconden per keer op een bord in de magnetron te verwarmen. Blijf je toppen na elke 10 seconden omdraaien. Herhaal dit indien nodig, maar doe het snel. Het is belangrijk om je magnetron op 50% of lager te zetten - niet op "hoog". Anders gaan je toppen knetteren en ploppen en gaat je hele huis vreselijk ruiken.

Je hebt maanden op dit moment gewacht. Al je harde werk wordt eindelijk beloond; je bent klaar om te oogsten. Alleen oogsten is niet genoeg, net zo min als alleen je geliefde planten drogen. Curen is dé manier om optimaal te genieten van de vruchten van je werk. Je wilt geen kans maken dat schimmel je oogst verpest, en natuurlijk wil je de maximale smaak en potentie bereiken.

Methoden voor het genezen

Natuurlijk zijn er snelle manieren om je toppen te laten uitharden, zoals met een magnetron. Maar bewaar de magnetron voor je popcorn, want deze methode met stralingswarmte kan de kwaliteit en kracht van de rook verminderen.

Het decarboxyleringsproces waarbij THCA wordt omgezet in THC vindt plaats terwijl u uw gewas droogt en uithardt.

Mijn favoriete droogmethode is luchtdrogen. Ik hang mijn toppen het liefst ondersteboven met een ventilator in de kamer die de lucht laat circuleren tot ze klaar zijn om te curen. Zorg ervoor dat ze niet te droog worden; ze moeten vochtig genoeg zijn om flexibel te zijn, maar toch droog, zodat ze niet gaan schimmelen.

De volgende stap vereist wat geduld, maar je zult beloond worden met heerlijke smaken en heerlijke aroma's. Het langzame uitharden duurt een paar weken. Haal je weckpotten tevoorschijn en vul ze tot de rand, maar niet helemaal vol. Zet de potten op een donkere plek die niet te warm wordt. Schud de potten elke week om de toppen te laten bewegen en open de potten ongeveer een halfuur. Probeer je toppen in verschillende stadia om te ontdekken wat je lekker vindt.

Het is de tijd en moeite waard om je oogst te curen, want je toppen zullen je belonen met hun smaak en potentie.

Opslag

Het bewaren van wietzaden zou geen moeilijke kwestie moeten zijn, maar elke roker zal je vertellen dat zijn of haar methode de beste is, om er vervolgens achter te komen dat de helft van je zaden onbruikbaar is. Vaak worden opslagmethoden niet serieus genoeg genomen. Maar als je genoeg geld hebt uitgegeven aan je favoriete soorten, wil je niet dat ze onbruikbaar worden door een domme fout die je hebt gemaakt.

Nu weet ik dat velen van jullie nog nooit met hun groene vingers iets hebben geplant totdat jullie overwogen om zelf diggity dank toppen te kweken, maar laten we teruggaan naar de derde klas natuurkunde. We weten allemaal dat een zaadje een paar essentiële dingen nodig heeft om te ontkiemen. Zoals het gezegde luidt: "April showers makes May flowers." Het heeft vocht, licht en warme temperaturen nodig. Dus als je wilt voorkomen dat je zaadjes ontkiemen, vermijd dan al die dingen. Klinkt simpel genoeg, toch?

Hoe bewaar je je zaden?

Om het af te breken, heb je een luchtdichte container nodig, bijvoorbeeld een filmkoker.

Doe vervolgens een paar silicagelkorrels of rijstkorrels in je bakje om eventueel vocht op te nemen. De luchtvochtigheid mag niet meer dan 10% zijn. Doe je zaden in een klein zakje, zakje of, bij voorkeur, vacuüm verpakt, en doe ze vervolgens in je luchtdichte bakje. Zorg ervoor dat je de inhoud van elk bakje labelt met een datum erop. Je wilt je zaden er niet uithalen, tenzij het echt nodig is; temperatuurschommelingen en blootstelling aan licht zijn op de lange termijn niet goed voor de kiemkracht. Nu ben je klaar om je jonge plantjes op te bergen om ze volgend jaar te planten. Plaats ze niet in de koelkastdeur, waar de temperatuur vaak schommelt, maar liever ergens achterin.

Ik begrijp dat je soms met anderen samenwoont en je niet wilt dat ze hun vieze vingertjes aan je zaden krijgen. Als je geen mysterieus blikje achter in je koelkast wilt hebben met het opschrift "Niets in dit blikje is de moeite waard om voor te sterven", kun je een riskantere optie kiezen en je zaden in een kast bewaren, onder je bed, op een donkere en beschutte plek. Deze plekken zijn echter mogelijk gevoeliger voor temperatuurschommelingen en de grootste vijand van het bewaren van zaden: vochtigheid. In dat geval moet je vasthouden aan vochtbeheersing.

Bewaar uw zaden op de juiste manier, dan kunt u 's nachts rustig slapen, wetende dat u volgend jaar, en misschien zelfs nog een paar jaar daarna, nog steeds kunt genieten van de kweek van uw favoriete zaadsoorten.

Abonneer u op onze nieuwsbrief voor ons bonushoofdstuk

Wil je meer weten over het opkweken van zaden tot gezonde planten? We updaten onze Marihuana Kweekgids wekelijks. Als je je abonneert, ben je als eerste op de hoogte van onze acties en updates over de kweekgids.