Η Γερμανία κινείται προς την πώληση νόμιμης κάνναβης
Ο Γκέοργκ Βούρθ, ηγέτης και ιδιοκτήτης της Γερμανικής Ένωσης Κάνναβης (DHV), της κύριας οργάνωσης του κινήματος υπέρ της νομιμοποίησης της κάνναβης στη Γερμανία, δώσε συνέντευξη στο La W για να μιλήσει για την τρέχουσα κατάσταση της νομιμοποίησης της κάνναβης στη χώρα και τα μέτρα που εφαρμόζονται.
Στην παρέμβασή του, ο Βούρθ επισήμανε ότι υπάρχουν ορισμένοι περιορισμοί σχετικά με την αναψυχική κατανάλωση χόρτου. Προς το παρόν, οι ενήλικες μπορούν να μεταφέρουν έως 25 γραμμάρια κάνναβης για προσωπική χρήση σε δημόσιους χώρους, αλλά το κάπνισμα σε απόσταση 100 μέτρων από σχολεία ή αθλητικές εγκαταστάσεις απαγορεύεται. Επιπλέον, σε οικιακό περιβάλλον, το επιτρεπόμενο ποσό ανέρχεται στα 50 γραμμάρια.
Ο ακτιβιστής εξέφρασε ορισμένες κριτικές για τον ισχύοντα νόμο, προτείνοντας ότι η κατανάλωση κάνναβης θα έπρεπε να αντιμετωπίζεται παρόμοια με το τσιγάρο. Ωστόσο, αναγνώρισε αυτό το βήμα ως σημαντικό, θεωρώντας το ως ένδειξη ανοχής προς όσους χρησιμοποιούν αυτή την ουσία, αναγνωρίζοντας ότι δεν προκαλούν βλάβη σε άλλους.
Τέλος, ο Βούρθ τόνισε ότι αν και αυτή η πρωτοβουλία δεν θα δημιουργήσει φορολογικά έσοδα λόγω της έλλειψης πλήρους ρύθμισης της αγοράς, αντιπροσωπεύει ένα βήμα προς την αποποινικοποίηση των καταναλωτών, επιτρέποντας ακόμη και την προσωπική καλλιέργεια, αν και μια ελεύθερη αγορά κάνναβης δεν έχει ακόμη δημιουργηθεί στη Γερμανία.
Κάνναβη στην Ευρώπη:
Η νομοθεσία σχετικά με τη διακίνηση, την καλλιέργεια και την κατοχή κάνναβης διαφέρει σε σοβαρότητα από χώρα σε χώρα. Στην Ολλανδία, η πώληση για αναψυχική χρήση είναι νόμιμη σε εξουσιοδοτημένα καταστήματα που ονομάζονται coffee shops, είναι η μόνη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που το επιτρέπει. Στην Ισπανία, η καλλιέργεια κάνναβης για προσωπική χρήση ή σε εξαιρετικές μορφές που δεν τιμωρούνται είναι επιτρεπτή. Ωστόσο, η θεραπευτική της χρήση δεν είναι ακόμη ρυθμισμένη και εκκρεμεί η κυβερνητική επεξεργασία, οδηγώντας σε έλλειψη φαρμάκων που βασίζονται σε κάνναβη λόγω έλλειψης ρύθμισης, μια διαδικασία που μπορεί να παραταθεί για χρόνια λόγω γραφειοκρατικών ζητημάτων.
Η τρέχουσα συζήτηση για την κάνναβη στην Ευρώπη
Στο ισπανικό νομοθετικό πεδίο, η συζήτηση για την κάνναβη έχει κινητοποιηθεί από προτάσεις τροποποίησης του νόμου, όπως αυτή που παρουσίασε η Izquierda Unida το 2006 για τη μεταρρύθμιση του Νόμου Corcuera. Επιπλέον, έχουν εμφανιστεί ενώσεις κάνναβης που προσφέρουν νόμιμη πρόσβαση στη χόρτο ως εναλλακτική λύση στο μοντέλο νομιμοποίησης της ελεύθερης αγοράς, το οποίο θεωρείται ότι ενδέχεται να ενθαρρύνει τη μη ελεγχόμενη διακίνηση ακολουθώντας μη ρυθμισμένα πρότυπα κατανάλωσης. Αυτές οι ενώσεις έχουν περιοριστικά κριτήρια εισόδου, περιορισμένα σε ενήλικες και καταναλωτές που συνιστώνται από μέλη.
Η συντηρητική κυβέρνηση του Μαριάνο Ραχόι εισήγαγε ένα νομοσχέδιο το 2013 που σκλήρυνε τις ποινές για τους κατόχους και καταναλωτές κάνναβης σε δημόσιους χώρους, εξαλείφοντας την επιλογή αντικατάστασης των προστίμων με προγράμματα αποτοξίνωσης και αυξάνοντας τα πρόστιμα για την καλλιέργεια ναρκωτικών που δεν αποτελούν έγκλημα. Αυτό το μέτρο κριτικάρθηκε από ειδικούς στη χημική εξάρτηση και εκπροσώπους ενώσεων κάνναβης, οι οποίοι το θεώρησαν οπισθοδρομικό και επιβλαβές για τους χρήστες.
Το 2022, το Κογκρέσο των Αντιπροσώπων συζήτησε τη ρύθμιση της ιατρικής κάνναβης, με την Επιτροπή Υγείας και Κατανάλωσης να εγκρίνει με απόλυτη πλειοψηφία μια έκθεση που καλούσε την Κυβέρνηση να την εγκρίνει εντός έξι μηνών, αν και η διαδικασία εμποδίστηκε και δεν υλοποιήθηκε πλήρως λόγω των γενικών εκλογών του 2023.
Στην Πορτογαλία, η κατανάλωση ναρκωτικών, συμπεριλαμβανομένης της μαριχουάνας, είναι ακόμα απαγορευμένη, αλλά από το 2001, η κατοχή ναρκωτικών δεν θεωρείται έγκλημα. Σύμφωνα με έναν αξιωματούχο του Υπουργείου Υγείας, η εστίαση είναι στην αντιμετώπιση της εθισμού ως ασθένεια, όχι στην ποινικοποίηση των πληγέντων ατόμων. Όσοι συλλαμβάνονται με ελάχιστες ποσότητες παραπέμπονται σε επιτροπές παρακολούθησης, που ηγούνται από το Υπουργείο Υγείας, για να λάβουν θεραπεία αποτοξίνωσης εάν χρειάζεται, χωρίς αυτό να καταγράφεται στα αρχεία της αστυνομίας ή της δικαιοσύνης. Αυτή η πολιτική έχει οδηγήσει σε μείωση της κατανάλωσης.
Στη Γερμανία, οι προσπάθειες για νομιμοποίηση του χόρτου ξεκίνησαν από το 2022. Μετά την αλλαγή της ηγεσίας με τον Olaf Scholz, υποβλήθησαν προτάσεις για αύξηση του κατώτατου μισθού, μείωση του ορίου ψήφου και νομιμοποίηση της πώλησης κάνναβης για ψυχαγωγική χρήση. Έχουν διεξαχθεί ακροάσεις με ιατρικούς και νομικούς ειδικούς για ενημέρωση σχετικά με πιθανή νομιμοποίηση. Παρά τις συναντήσεις υπουργών από διάφορες χώρες για συζήτηση της ρύθμισης της αγοράς κάνναβης, δεν έχει επιτευχθεί ακόμα επίσημη συμφωνία.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο, υπήρξε δήλωση της αστυνομίας Brixton στην Αγγλία που υποδείκνυε ότι δεν θα συνέλαμβαναν άτομα για κατοχή χόρτου, επιλέγοντας αντ' αυτού προειδοποιήσεις και κατασχέσεις. Αυτό οδήγησε στη σύσταση να ταξινομηθεί το χόρτο από την Κατηγορία Β στην Κατηγορία Γ το 2001, αν και η κατοχή παραμένει έγκλημα.
Η Μάλτα έχει νομιμοποιήσει την καλλιέργεια και κατανάλωση κάνναβης για ψυχαγωγική χρήση, επιτρέποντας κατοχή έως επτά γραμμαρίων και καλλιέργεια έως τεσσάρων φυτών ανά άτομο ηλικίας άνω των 18 ετών, αν και η δημόσια κατανάλωση παραμένει παράνομη.
Στην Ωκεανία, η μαριχουάνα χρησιμοποιείται σε τελετές σε ορισμένες αυτόχθονες φυλές. Και στην Αυστραλία, ορισμένες περιοχές έχουν αποποινικοποιήσει την κατοχή και περιορισμένη καλλιέργεια κάνναβης για προσωπική χρήση, με μικρά πρόστιμα σε περίπτωση παραβίασης.
Νέα Προοπτική:
Τον Ιούνιο του 2011, η Παγκόσμια Επιτροπή Πολιτικής Ναρκωτικών εξέδωσε μια έκθεση που πρότεινε μια αλλαγή στη στρατηγική απέναντι στα ναρκωτικά, υποστηρίζοντας τη νομιμοποίηση και ρύθμιση της κατανάλωσης, δεδομένης της προφανούς αποτυχίας της απαγορευτικής πολιτικής που προωθούνταν από τις ΗΠΑ και τα Ηνωμένα Έθνη μέχρι εκείνο το σημείο. Μια σημαντική αύξηση στην κατανάλωση οπιοειδών, κοκαΐνης και κάνναβης μεταξύ 1998 και 2008 επισημάνθηκε ως ένδειξη ότι οι υπάρχουσες πολιτικές δεν λειτουργούσαν. Ένα από τα βασικά επιχειρήματα που υποστήριζαν τη νομιμοποίηση ήταν ότι η καταστολή της κατανάλωσης εμπόδιζε τις προσπάθειες δημόσιας υγείας για την αντιμετώπιση του HIV/AIDS και των θανάτων από υπερδόσηση.
Τον Αύγουστο του 2012, ο πρώην πρόεδρος της Κολομβίας César Gaviria αναγνώρισε μια αλλαγή παραδείγματος στις πολιτικές ναρκωτικών.
Στο Μεξικό, υπήρξαν έντονες συζητήσεις σχετικά με την αποποίνηση των ναρκωτικών, με τον νομικό Miguel Carbonell Sánchez να υποστηρίζει ότι χρειάζεται ένας συμπεριληπτικός διεθνής διάλογος. Ο Carbonell υποστηρίζει ότι ενώ το κράτος μπορεί να αποθαρρύνει ορισμένες συμπεριφορές, δεν μπορεί να επιβάλει έναν συγκεκριμένο τρόπο ζωής ή να απαγορεύσει την κατανάλωση ορισμένων ουσιών μέσω της ποινικής καταναγκασμού.
