Διάσημοι Πρωτοπόροι της Μαριχουάνας – Πράσινη Επανάσταση
Είναι σχεδόν αδύνατο να γίνεις διάσημος καλλιεργώντας κάνναβη. Με την αξιοσημείωτη εξαίρεση ορισμένων διαγωνισμών καλλιέργειας και Cannabis Cups, υπάρχει αυτή τη στιγμή ελάχιστη δημόσια αναγνώριση για όσους καλλιεργούν τις καλύτερες ποικιλίες χόρτου στον κόσμο, μια δυσάρεστη πραγματικότητα που προέρχεται κατά κύριο λόγο από την επιβεβλημένη ανωνυμία που επιβάλλει η απαγόρευση.
Είτε επισκέπτεσαι ένα cannabis club είτε αγοράζεις από έναν παράνομο έμπορο, είναι πολύ πιο πιθανό να γνωρίζεις τη ποικιλία του χόρτου παρά ποιος έβαλε τους σπόρους στο χώμα ή φρόντιζε την καλλιέργεια μέχρι να ωριμάσει. Ομοίως, πιθανώς θα ξέρεις αν το μήλο που πρόκειται να φας είναι Golden Delicious ή Fuji, αλλά πιθανώς δεν θα ξέρεις ποιος το καλλιέργησε.
Η διαφορά ανάμεσα στο να καλλιεργείς πραγματικά καλό χόρτο και στο να καλλιεργείς κάνναβη που κερδίζει βραβεία είναι μια αφοσίωση χρόνου και προσοχής στις λεπτομέρειες που σπάνια ανταμείβεται επαρκώς. Αν και θα έπρεπε. Οι καταναλωτές χόρτου είναι υπερβολικά εμμονή με τις ποικιλίες και δεν σκέφτονται αρκετά τους καλλιεργητές. Αλλά θα είναι πάντα έτσι; Ίσως όχι.
Σκέψου το κρασί, όπου συνήθως παίρνουμε λεπτομέρειες: την ποικιλία σταφυλιού και τον κρασιέρη. Όσοι αγοράζουν κυρίως με βάση την τιμή θα ψάχνουν ένα φτηνό Merlot ή Chardonnay ή απλώς θα διαλέξουν "κόκκινο" ή "λευκό", ανεξάρτητα από το πού ή πώς καλλιεργήθηκαν και επεξεργάστηκαν τα σταφύλια. Ενώ όσοι βασίζουν την απόφασή τους στην ποιότητα ή την αξία θα λάβουν υπόψη τόσο την ποικιλία όσο και το αμπελώνα. Γι' αυτό δύο διαφορετικά μπουκάλια που περιέχουν 750 ml κρασί φτιαγμένο από την ίδια ποικιλία σταφυλιού το ίδιο χρόνο και με σχεδόν ίδιο περιεχόμενο αλκοόλ μπορούν να πωλούνται οπουδήποτε μεταξύ 2 και 250 δολαρίων ή περισσότερο.
Ο Εφευρέτης της Sinsemilla
Ο όρος "sinsemilla" αναφέρεται σε μια διαδικασία όπου οι καλλιεργητές αφαιρούν όλα τα αρσενικά φυτά όσο το δυνατόν νωρίτερα, αφήνοντας μόνο τα θηλυκά φυτά να ωριμάσουν πλήρως. Αυτό εξυπηρετεί δύο λειτουργίες: πρώτον, μόνο τα θηλυκά άνθη κάνναβης παράγουν ρητίνη αρκετά πλούσια σε THC, και δεύτερον, σταματούν να παράγουν ρητίνη μόλις γονιμοποιηθούν από ένα αρσενικό φυτό. Έτσι, η αφαίρεση των αρσενικών φυτών σημαίνει περισσότερο χώρο για τα πολύτιμα θηλυκά, και αυτά τα θηλυκά δεν θα γονιμοποιηθούν ώστε να μπορούν να παράγουν όσο το δυνατόν περισσότερη ρητίνη χωρίς να παράγουν σπόρους.
Η λαϊκή παράδοση αποδίδει αυτή την επαναστατική πρόοδο σε έναν άγνωστο καλλιεργητή που εργάζεται στα τεράστια χωράφια sativa του Μεξικού, ενώ άλλοι ισχυρίζονται ότι κάποιος ερημίτης στο Humboldt County των ΗΠΑ ανέπτυξε την τεχνική. Αλλά ο κορυφαίος ερευνητής κάνναβης και δημοσιογράφος Fred Gardner λέει ότι και οι δύο θεωρίες αγνοούν συναφή στοιχεία ότι η καλλιέργεια "sinsemilla" είναι πολύ παλαιότερη από αυτό.
George van Patten (Γνωστός και ως "Jorge Cervantes")
Από το 1983, ο George Van Patten (γράφοντας με το ψευδώνυμο Jorge Cervantes) έχει πουλήσει περισσότερα από ένα εκατομμύριο βιβλία για την καλλιέργεια κάνναβης, παρέχοντας σταθερές πληροφορίες και λεπτομερείς οδηγίες σε αναρίθμητους καλλιεργητές σε όλο τον κόσμο. Είναι ένας άνθρωπος που προφανώς αγαπά το χόρτο και όσους το καλλιεργούν.
"Γιατί να έχεις μια από αυτές τις συνηθισμένες, μισητές δουλειές όταν μπορείς να καλλιεργείς αυτό το υπέροχο φυτό που αγαπάς;" Jorge Cervantes
Στην πραγματικότητα, η πρώτη έκδοση της "βίβλου καλλιέργειας" του Jorge Cervantes είχε τις ρίζες της στις δικές του προσεκτικά συγκεντρωμένες σημειώσεις πεδίου, βασισμένες στα πολλά χρόνια που δούλευε ως καλλιεργητής στο Μεξικό και στη Νότια Καλιφόρνια. Αφού φωτοτυπούσε εκείνες τις λεπτομερείς σημειώσεις και τις μοιραζόταν πολλές, πολλές φορές με άλλους καλλιεργητές, τελικά τύπωσε μια μικρή παρτίδα αυτοεκδοθέντων βιβλίων για να γλιτώσει τον κόπο της φωτοτυπίας, και ανακάλυψε ότι είχε ένα διαχρονικό bestseller στα χέρια του.
"Μπήκα σε αυτό γιατί βρίσκω συναρπαστικό να καλλιεργώ χόρτο, και απλώς δεν μπορούσα να προσαρμοστώ κάνοντας κάτι άλλο." (Jorge Cervantes)
Αν και η καλλιέργεια μαριχουάνας έχει μετατοπιστεί σε μεγάλες, επαγγελματικά διοικούμενες εγκαταστάσεις παραγωγής, ο Van Patten συνεχίζει να εστιάζει σε εκείνους που καλλιεργούν σε μια αυλή, υπόγειο ή μικρό οικόπεδο, είτε γιατί θέλουν να καλλιεργήσουν το δικό τους φάρμακο, είτε για να τα βγάλουν πέρα, είτε για να πληρώσουν το ενοίκιο, είτε για να στείλουν τα παιδιά τους στο σχολείο. Σε συνέδρια και φεστιβάλ κάνναβης σε όλο τον κόσμο, οι καλλιεργητές σχηματίζουν ουρές για να του ευχαριστήσουν για τη βοήθειά του.
Dr. Mahmoud Elsohly
Το μόνο μέρος στις Ηνωμένες Πολιτείες που έχει λάβει ποτέ ομοσπονδιακή άδεια DEA για καλλιέργεια κάνναβης είναι ένα αγρόκτημα 5 στρεμμάτων και μια εγκατάσταση εσωτερικής καλλιέργειας στο Πανεπιστήμιο του Μισισιπή. Ιδρύθηκε το 1968 και επιβλέπεται από την ίδρυσή του από το Εθνικό Ινστιτούτο Κατάχρησης Ναρκωτικών (NIDA), το αγρόκτημα παρέχει μαριχουάνα σε ομοσπονδιακά εγκεκριμένες μελέτες έρευνας. Μια εξωτερική περίοδος καλλιέργειας παράγει πάνω από 500 κιλά φυτικού υλικού, ενώ μια εσωτερική περίοδος παράγει περίπου 10 κιλά.
Στο παρελθόν, το NIDA ήταν γνωστό ότι απέρριπτε οποιαδήποτε μελέτη που επιδίωκε να εξερευνήσει τα πιθανά θεραπευτικά οφέλη του φυτού, ενώ υποστήριζε πλήρως κακώς σχεδιασμένες μελέτες που επιδίωκαν να υπερβάλουν τις βλάβες του. Οι ερευνητές αγωνίστηκαν ανεπιτυχώς κατά της DEA για δεκαετίες με την ελπίδα να τερματίσουν αυτό το αποκλεισμό του NIDA.
Όταν ρωτήθηκε τι άλλαξε περισσότερο κατά τη διάρκεια του χρόνου του ως ο μόνος πλήρως νόμιμος καλλιεργητής στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Dr. ElSohly είπε, ουσιαστικά, ότι έπρεπε να ανεβάσει το επίπεδό του μαζί με όλους τους άλλους.
Ed Rosenthal
Από το πρώτο τεύχος του 1974, το περιοδικό High Times παρουσίασε τον Ed Rosenthal για την καλλιέργεια κάνναβης, με ιδιαίτερη εστίαση στον αυξανόμενο αριθμό ανθρώπων που επέλεγαν να καλλιεργήσουν τη δική τους για πρώτη φορά. Αμέσως, η στήλη συμβουλών του—"Ask Ed: Your Marijuana Questions Answered"—τον έκανε έναν από τους λίγους αναγνωρισμένους ειδικούς σε ένα θέμα που θα παρέμενε στο περιοδικό για τα επόμενα σαράντα χρόνια.
Η στήλη εξακολουθεί να κυκλοφορεί σήμερα, και ο Rosenthal ίδρυσε την Quick Trading Publishing για να δημοσιεύσει τα δικά του βιβλία και τα έργα ενός εντυπωσιακού καταλόγου συναδέλφων συγγραφέων και ερευνητών κάνναβης. Έχει επίσης είναι ένας ακούραστος υποστηρικτής και ακτιβιστής για τις αιτίες της ιατρικής μαριχουάνας και της νομιμοποίησης.
Το 1999, η υιοθετημένη πατρίδα του Rosenthal στο Όκλαντ της Καλιφόρνια, τον ονόμασε "Officer of the City" και του ανέθεσε να καλλιεργήσει χόρτο για να τροφοδοτήσει τοπικούς ασθενείς. Τρία χρόνια αργότερα, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση καταστράφηκε την καλλιέργειά του και τον συνέλαβε.
Σύμφωνα με μια αναφορά της New York Times για την υπόθεση, ο Rosenthal αντιμετώπιζε πιθανή ποινή "100 χρόνια φυλακής και πρόστιμο 4,5 εκατομμυρίων δολαρίων", αλλά ο ομοσπονδιακός δικαστής Charles Breyer του επέβαλε μόνο μία ημέρα φυλακής. Ο Rosenthal προσέφυγε ούτως ή άλλως, και το 2006, το Δικαστήριο Εφετών του Ένατου Κυκλώματος ακύρωσε την ποινική του καταδίκη.
"Την επόμενη φορά που θα ακούσεις κάποιον να μιλάει για το πώς επιχειρηματίες, πολιτικοί ή επενδυτές οδηγούν τη μάχη για τη νομιμοποίηση, θυμήσου ότι τίποτα από όλα αυτά δεν θα ήταν δυνατό χωρίς την καμπάνια της ειρηνικής ανυπακοής." (Ed Rosenthal)
Καθηγητής Afghani (Franco Loja)
Αν δεν υπήρχε η απαγόρευση της κάνναβης, η ιδέα της καλλιέργειας χόρτου σε εσωτερικούς χώρους πιθανότατα δεν θα είχε περάσει ποτέ από το μυαλό κανενός. Γιατί να ξοδέψεις χρόνο και χρήματα για να ξαναδημιουργήσεις το φυσικό περιβάλλον του φυτού αν δεν προσπαθείς να αποφύγεις την ανίχνευση; Ή, με άλλα λόγια, έχεις ακούσει ποτέ για κρασιτέχνες που καλλιεργούν σταφύλια σε εσωτερικούς χώρους ή ζυθοποιεία που καλλιεργούν λυκίσκο σε εσωτερικούς χώρους;
Χωρίς σαφή μοντέλα να ακολουθήσουν, οι πρώτες γενιές εσωτερικών καλλιεργητών δεν χρειάστηκε μόνο να προσαρμοστούν στη ζωή χωρίς ήλιο (ή άνεμο ή βροχή) αλλά έπρεπε να εφεύρουν τρόπους για να τα αντικαταστήσουν μέσω δοκιμής και σφάλματος. Τα πρώιμα συστήματα εσωτερικής καλλιέργειας αντανακλούσαν αυτό το πνεύμα του DIY, με φυτά στο έδαφος, χειροποίητη άρδευση και αυτοσχέδια φώτα. Το χόρτο που καλλιεργούνταν από τέτοιες εγκαταστάσεις ήταν περιβόητα αραιό και ανεμψύχωτο.
Η μετάβαση σε πιο εξελιγμένα υδροπονικά συστήματα τη δεκαετία του 1970 ήταν ένα σημαντικό γεγονός για την αυτοκαλλιέργεια, αλλά με το ιστορικό της γεωργίας χωρίς έδαφος να χρονολογείται από τους περίφημους Κρεμαστούς Κήπους της Βαβυλώνας, και πολλές από τις σύγχρονες προόδους στον τομέα που έγιναν από επιστήμονες της NASA, είναι δύσκολο να βρεις έναν καλλιεργητή χόρτου στον οποίο να δώσεις αυτό το μετάλλιο. Ας κάνουμε λοιπόν ένα άλμα στο 1996, και τη δημοσίευση στο High Times ενός ιστορικού άρθρου με τίτλο "The Million Dollar Growroom".
"Σε αυτόν τον καλά οργανωμένο κήπο, σειρά μετά σειρά κλαδιών φυτεύονταν σε κάδους σε δίσκους που περιείχαν ένα διάλυμα θρεπτικών ουσιών, το οποίο στάζει προς τις δεξαμενές," αναφέρει ο Danny Danko, τρέχων συντάκτης καλλιέργειας του περιοδικού. "Αυτό δεν ήταν ένα ντουλάπι με μερικούς κάδους, αλλά μια εγκατάσταση εργαστηρίου ικανή για πραγματική παραγωγή. Το άμεσο άρθρο του Καθηγητή Afghani είναι μια βήμα-προς-βήμα ανασκόπηση των βασικών—από τα αρχικά μητρικά φυτά και τη ριζοβολία κλώνων έως την άρδευση του δωματίου ανθοφορίας και τον αερισμό και τον εμπλουτισμό CO2 για συγκομιδή περισσότερο από ένα εκατομμύριο δολάρια σε ένα χρόνο."
Ο Καθηγητής Afghani ενδιαφερόταν πάθος για τη μοίρασμα της σοφίας του σχετικά με την καλλιέργεια κάνναβης με τον κόσμο. Αναβαθμίζοντας την εσωτερική ανάπτυξη σε ένα νέο επίπεδο εξέλιξης και αποδοτικότητας, αναμφίβολα άλλαξε το παιχνίδι.
